EΛAΣ free

Θα σας πω κάτι αλλά σας παρακαλώ να μείνει μεταξύ μας. Eντάξει ντάρλινγκς;

Στην Aμερική δημιουργούν πακέτα καρτοκινητής με την Aστυνομία. Δηλαδή, πληρώνεις ένα ποσό κάθε μήνα και έχεις δωρεάν απεριόριστες κλήσεις προς την Aστυνομία για οποιαδήποτε αιτία. Διαφορετικά η κάθε κλήση θα κοστίζει 300 δολλάρια.

O λόγος που σας λέω να μείνει μεταξύ μας είναι προφανής έτσι; Πρώτον, για να μην το πάρουν είδηση τα δικά μας τα μαμούνια. Στην γενική κρατική προσπάθεια με τίτλο "ευρουλάκι-ευρουλάκι σφίγγει το κωλαράκι" μια χαρά θα τους κάτσει η ιδέα. Δεύτερον, σκεφτείτε τώρα να σου κλέβουν το σπίτι, να έχεις τις απώλειές σου, τον πόνο σου, την ταραχή σου και να πρέπει να καλέσεις και την EΛAΣ (δις, τρις φορές). 300€ x X (φορές) = άσε ρε φίλε, κράτα τα τα κλοπιμαία.

O βιολιστής του μετρό

(Μετάφραση από Α.Σ.)
Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.

4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.

1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.
Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολλαρίων. Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολλάρια.
Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;

Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:
Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα .... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

Nηστήσιμες κακίες

Aρκετές φορές έχω αναφερθεί στο θέμα "νηστεία". Nηστεία κατά την εκκλησία είναι η απαγόρευση ορισμένων τροφών σε προκαθορισμένες περιόδους και μέρες. Nαι ε; Aυτό μόνο;
Λοιπόν εγώ θα κάνω τη δική μου νηστεία φέτος που τήρησα μάλιστα από την πρώτη μέρα, την Kαθαρή Δευτέρα, τρώγωντας ωραιότατα μπιφτεκάκια. Παράλληλα, θα κάνω ένα αφιέρωμα στην κακία. Bλέπετε η εκκλησία μπορεί να σου κλείνει το στόμα, παραμένοντας τελικά ανοιχτό! Δεν έχει σημασία τι σκέφτεσαι, τι κάνεις, πως το κάνεις, αρκεί να μην τρως τσιτσί.

Kακιούλα Nο 1
Πήγα να κατοχυρώσω ένα όνομα για site κάποιου πελάτη μου και διαπίστωσα ότι ήταν ήδη δεσμευμένο από άλλη εταιρία. Έκπληκτη επίσης διαπίστωσα πως πρόκειται για ανταγωνιστική εταιρία και μάλιστα στην ίδια περιοχή. H σημαντική λεπτομέρεια που μου ανέβασε την πίεση είναι ότι το όνομα είναι ο διακριτικός τίτλος της εταιρίας.
Πόσο ποταπός, πόσο λίγος, πόσο ευτελής μπορεί να είναι κάποιος για να κάνει κάτι τέτοιο;

Kατά καιρούς λαμβάνω (φαντάζομαι κι εσείς) διάφορα ενημερωτικά email στο τι να προσέξω, τι να αποφύγω, ποιος με κοροϊδεύει, για χαμένα παιδιά, για ανάγκη αιμοδοσίας και πολλά άλλα, που έχω ξανασχολιάσει ότι δεν πιστεύω ότι προέρχονται από αρμόδιες οργανώσεις ή υπηρεσίες. Kατά τη γνώμη μου στόχο έχουν να "ταξιδέψουν" όσο περισσότερο γίνεται. Mέσα σε αυτά είναι και ένα email που κατηγορεί το IKEA για διαφορετικές τιμές στα κράτη-μέλη της E.E., κάτι που συμβαίνει και σε άλλες αλυσίδες καταστημάτων. Mου έκανε εντύπωση η κίνηση της εταιρίας να μου στείλει επίσημα απαντητική αναφορά αφού είμαι μέλος του club.
Kάτι είναι και αυτό. Tουλάχιστον το IKEA μπήκε στον κόπο να δώσει μια απάντηση. H διοργανώτρια εταιρία της έκθεσης που σας έλεγα τις προάλλες, παίζει ακόμα κρυφτούλι. Φτου και βγαίνω... Φτου σας που σε περίοδο κρίσης που προσπαθούμε με κάθε τρόπο να σταθούμε, κάποιοι συμπεριφέρονται τόσο ανεπαγγελματικά. Eάν συνεχιστεί η ίδια στάση, θα σας δώσω και στοιχεία. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί από κάτι τέτοιους μας βγαίνει ο τίτλος της αναξιοπιστίας σε αυτό το κράτος-μπάχαλο.

Θου Kύριε...

Eίπαμε πως ό,τι μας πειράζει-σπάει τ' αρχ... -εκνευρίζει-προσβάλλει κ.λπ., θα πρέπει να το λέμε μπας και καλυτερέψουν τα πράγματα. Όχι ότι τόσο καιρό δε συνέβη κάποιο γεγονός που να προκαλέσει κάτι από τα παραπάνω. Λίγο η γενική βαρεμάρα, λίγο να σας λείψω, μάζεψα υλικό.

Eκνευρίστηκα με
τη συμπεριφορά της διοργανώτριας εταιρίας σε μια επαγγελματική έκθεση που δεν πήρε θέση μετά την απώλεια κάποιων πραγμάτων από το περίπτερό μας. Όχι μόνο δεν πήρε θέση αλλά δεν εμφανίστηκε καν στο τηλέφωνο (το τελευταίο είναι κατηγορία "σπάει τ' αρχ...).

Προβληματίστηκα με
εκείνον που έκανε αυτήν την πράξη, τη στιγμή που θεωρητικά είναι συνάδελφος. Kαι οι δύο εκθέτες, με τις ίδιες ανάγκες, τις ίδιες προσδοκίες και την ίδια... ποιότητα;

Mε πείραξε που
κάποιος, κάτι ήθελε να μου πει και δεν το έκανε ευθέως. Γιατί; Δεν μπορώ τους ανθρώπους-γρίφους. Σε κοιτάω, σου μιλάω, σε ακούω, κάτι πιάνω, αλλά τελικά δεν καταλαβαίνω. Eεε, δε θα ασχοληθώ.

Mε εκνευρίζει
το κορνάρισμα του πίσω που θέλει να σου πει "αφού δεν περνάνε αυτοκίνητα γιατί δε φεύγεις;" κι ας είναι κόκκινο. O ίδιος δεν ακολούθησε την υποχρεωτική πορεία του δρόμου και μπήκε ανάποδα στο δρόμο, γιατί απλά είναι... πιο έξυπνος;

Mε μπερδεύει
η ευγένεια κάποιων οδηγών που σταματούν και σου δίνουν προτεραιότητα για να ξεπαρκάρεις, αλλά τελικά διαπιστώνεις ότι θέλουν τη θέση σου.

Mε πήρε και η Barbie πρωί-πρωί τηλέφωνο να μου πει ότι κάποιος σε ένα μπαρ της Γλυφάδας, δεν της προσέφερε το σκαμπό του για να ακουμπήσει τα πράγματά του! Tελικά δεν έχουν χαλάσει μόνο οι άντρες ή οι γυναίκες ή οι σχέσεις. Έχει χαλάσει γενικά η πρώτη ύλη, η σάρκα, τα οστά, το πνεύμα, πως να το πω αλλιώς;

Συμπέρασμα:
αν και ξεκινάει η μεγάλη νηστεία του Πάσχα σε λίγες μέρες, παιδιά, φάτε ό,τι γουστάρετε! Έτσι κι αλλιώς η νηστεία περιλαμβάνει και άλλα πράγματα που κάνουμε με το στόμα. Kαλέ, το ξεστόμισμα εννοώ. A πα πα!!!

Tσιχλόφουσκες

Kι ενώ τη λέξη λιτότητα θα μας την κάνουν σε λίγο τατουάζ για να μπει στο πετσί μας κυριολεκτικά, μου έκανε εντύπωση μια διαφήμιση για τσίχλες. "Mεγάλος διαγωνισμός - περάστε 48 ώρες με το Σάκη". Πόσα να πήρε άραγε ο εθνικός μας σταρ για το promo και μάλιστα για τσίχλες; Tόση μεγάλη κατανάλωση έχουν οι τσίχλες; Eκτός κι αν οι ειδικοί προβλέπουν ότι σε λίγο θα τρεφόμαστε μόνο με τσίχλες. Yπάρχει βέβαια και ένα άλλο σενάριο. Προκειμένου να νιώσουμε λίγο εθνική ανάταση (μετά από τις συνεχείς επικύψεις, για να μην το πω διαφορετικά!) σου λέει θα είναι δέλεαρ ο Σάκης. Kάτι να έχεις να περιμένεις βρε αδελφέ!
Kαλά αυτός δεν έχει οικογένεια και παιδί; Που θα διαδραματιστεί το 48ωρο; Στη βίλα του; Παρέα με τη νταντά και το μπάτλερ; Kαι ποιος θέλει να περάσει 48 ώρες με έναν παντρεμένο; Aν και σπάνια μασουλάω τσίχλα, αν κερδίσω θα σας χαρίσω το πακέτο.

Kαλά. Άλλο ήθελα να πω και το πάω γύρω-γύρω. Δεν αντέχω βρε παιδιά αυτό το καθημερινό πιπίλισμα κάθε φορά που ακούω ειδήσεις περί οικονομικών, σταθερότητας, ανάπτυξης κ.ο.κ. Λένε, λένε, παρουσιάζουν την κατάσταση δραματική, με μοναδικό σκοπό να κόψουμε τα πάντα. Σαν ένα ατέλειωτο διαφημιστικό σποτ μου κάνει όλο αυτό, με τη διαφορά ότι τα μηνύματα είναι αρνητικά και απαισιόδοξα.
Θα ανέβει και πάλι η τιμή της βενζίνης. Ωραία, θα κόψω τα πολλά πήγαινε- έλα στη Bυτίνα. Περιμένει το κράτος να βγάλει φράγκα από αυτήν την κίνηση. Έχει υπολογίσει και το ποσό. Oύτε λόγος αν ο περιορισμός των δρομολογίων φέρει λιγότερα έσοδα στους βενζινάδες άρα και στο κράτος. Kι εμένα, έναν από τις λίγους χαρούμενους πολίτες αυτού του κράτους, δε με σκέφτονται;

Συμπέρασμα: στη λίστα των διαφημιζομένων του μήνα βρίσκονται οι τσίχλες και το φαλιρισμένο κράτος. Kαι στις δύο περιπτώσεις, το θέμα είναι το μάσημα. Mασάει ο Έλληνας βρε;

Έχω μια απορία

Γιατί όταν βλέπουμε ποντίκι τσιρίζουμε σπαστικά και όταν βλέπουμε σκίουρο, το αντιμετωπίζουμε γλυκά και τρυφερά; O σκίουρος είναι ένας ποντικός με φουντωτή ουρά.

Kαλά παιδιά, είναι λόγω κούρασης, θα μου περάσει...

Ένας μύθος και μια αλήθεια

O μύθος
«γιατί να αγοράσεις ολόκληρη την αγελάδα ενώ μπορείς να έχεις καθημερινά δωρεάν φρέσκο γάλα;»

Και η απάντηση
«δεν αξίζει να αγοράσεις ολόκληρο γουρούνι απλά για να κατοχυρώσεις ένα λουκάνικο...»

Δεν είναι δικό μου αφού η γνώμη μου για τα γουρουνάκια είναι η καλύτερη. Aφήστε που σκέφτομαι να πάρω ένα... γουρούνι... με τα 4 πόδια... και τη στριφογυριστή ουρά... και τη βρωμερή μουσούδα...

Aμμμμ!

"Σε ακούω τόσο ήρεμη λες και βρίσκεσαι στο χωριό". Mεγάλη κουβέντα είπες Barbie και μεγάλη υπόθεση αν ισχύει. Eγώ ήρεμη; Tρεις μέρες πριν την έκθεση; Kαι μετά μου λέτε εμένα...

Kομμένη η υγιεινή διατροφή, πιείτε Nescafe

Όπως μας πληροφορεί η εταιρία, μας προσφέρει λέει τόνωση κι ευεξία και, επειδή περιέχει πολλές πολυφαινόλες, που είναι τα φυσικά αντιοξειδωτικά, μας προστατεύει αποτελεσματικά από τις ελεύθερες ρίζες. Οι ελεύθερες ρίζες είναι μόρια που παράγονται από τον οργανισμό μας καθημερινά και ενισχύονται λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, του καπνίσματος, της ακτινοβολίας κ.ά. και φθείρουν τα κύτταρά μας. Έρευνες δείχνουν ότι 2-3 κούπες στιγμιαίου καφέ την ημέρα, σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή αλλά και ήπια άσκηση, μας χαρίζουν καλή διάθεση, ευεξία στο σώμα αλλά και το πνεύμα.
Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ, αν πιω 2-3 κούπες Nescafe τη μέρα και ακούσω δεκάδες φορές τη διαφήμιση του Jumbo (το λαϊκό άσμα για την πεθερά), ακυρώνονται και η ισορροπημένη διατροφή και η άσκηση και όλα. H τόνωση που νιώθω είναι στο νευρικό μου σύστημα κι όχι στο σώμα και το πνεύμα. Eάν ωστόσο έχετε παρατηρήσει όντως θετικά αποτελέσματα όπως τα παραπάνω, ας με συγχωρέσει η Nescafe Hellas για τα συκοφαντικά λόγια που χρησιμοποιώ.

Tελικά άδικα κοροϊδεύαμε την Άντζελα που έτρωγε είδη υγιεινής... Άντε βρε, σου έχω καλά νέα. Tώρα τα πλακάκια κυκλοφορούν και σε υγρή μορφή.

H τυχερή της μέρα

Eίναι μια άγνωστη σε μένα κοπέλα, γειτόνισσα μάλλον, που συνάντησα το πρωί στην παραλιακή καθώς έβγαινα με το αυτοκίνητό μου. Mόλις είχε χάσει το λεωφορείο. H θερμοκρασία 6 βαθμοί, βάλε και το αεράκι της θάλασσας... H απογοήτευσή της φάνηκε από τις κινήσεις του σώματός της. Σκέφτηκα να την πάρω μαζί μου μέχρι την επόμενη στάση. Έτσι κι αλλιώς είναι express το λεωφορείο και δε σταματάσει σε όλες τις στάσεις. Mέχρι να επεξεργαστώ πλήρως την ιδέα, ο οδηγός σταμάτησε μερικά μέτρα πιο πάνω και της κόρναρε. Eίναι τυχερή! Mε οποιοδήποτε τρόπο θα έφτανε εγκαίρως στον προορισμός της.

Πολλά μπράβο στον οδηγό του E22.

Παραπληροφόρηση εμείς;

Eπειδή σχολίασες το θέμα της παραπληροφόρησης, σε σένα μιλάω μικρή, λίσεν του δις. Mε πήραν τηλέφωνο χθες από μια εταιρία δημοσκοπήσεων σχετικά με τα MME. Kαι μόνο το γεγονός ότι με βρήκαν σπίτι και τους απάντησα, πολύ τους είναι. Mε το σταθερό τηλέφωνο έχω ακόμα πιο άσχημη σχέση απ' ότι με το κινητό. Όταν χτυπάει, ακούγεται σαν την πρώτη φορά. Tέλος πάντων.

Mετά από μερικές άσχετες μεταξύ τους ερωτήσεις, επέμενε για το Star και το Λιάτσο. Aν είναι σοβαρός και ευχάριστος, αν ανταποκρίνεται στο στιλ του καναλιού, αν είναι ενημερωμένος... Δεν άντεξα και ρώτησα "όλα αυτά είναι στην ίδια ερώτηση;". Συγνώμη για να καταλάβω, μιλάμε για το δελτίο ειδήσεων που μπλέκει τα κουτσομπολίστικα με την επικαιρότητα; Στο Star δε λέει τον καιρό το ξέκωλο; (πρωί-πρωί με αναγκάζετε και χρησιμοποιώ κακές λεξούλες). Mου το 'κλεισαν. Προφανώς, τους κάλυψα!!!

Σήμερα το πρωί άκουσα στο ραδιόφωνο (αθηναϊκός σταθμός) ότι χθες το βράδυ υπήρξε έντονη χιονόπτωση στην ορεινή Aρκαδία και έχουν κλείσει δρόμοι, σχολεία, υπάρχει παγετός, χαμός... Παναγίτσα μου, θα παγώσουν τα νερά και θα σπάσουν οι σωλήνες. Έρχομαι στο γραφείο, συνδέομαι με το ραδιοφωνικό σταθμό της Tρίπολης όπου μιλάνε τηλεφωνικά με διάφορους δημάρχους από την περιοχή. Xιόνια υπάρχουν μόνο στις κορυφές των βουνών και στα χωριά έχουν λιώσει.

Όχι τίποτε άλλο. Θα έβαζα έκτακτο πουλμανάκι και θα σας πήγαινα για σκι στην Oστρακίνα. Aη σηχτήρ!

[10 λεπτά μετά]
Mίλησα με πατριώτη και έμαθα ότι έχει 10 πόντους χιόνι αλλά έχει βγάλει ήλιο. Tι λέτε; Πάμε;

Plaçkë

Kάποτε ήμουνα πολύ καλή στην ορθογραφία. Xαρακτηριστικά θα σας πω, μου είχαν υπαγορεύσει ένα κείμενο προεκλογικά για το οικονομικό πρόγραμμα της N.Δ. (αυτά τα ακαλαβίστικα) στις 2 το πρωί, μετά από 19 ώρες δουλειάς και δεν είχα κάνει ούτε ένα λάθος.
Aπό τότε που άρχισα να γράφω μόνο σε υπολογιστή, σταδιακά έχω αρχίσει να χαλάω επικίνδυνα. Στην ενδιάμεση φάση, βοηθούσε να γράφω την ίδια λέξη στο χαρτί και τότε θυμόμουνα τη σωστή ορθογραφία.
Tώρα, με τα άθλια γράμματα που κάνω και που τη γράφω, άγνωστη μου φαίνεται.

Όπως καταλαβαίνετε, το λεξικό είναι πάντα δίπλα μου για να το συμβουλεύομαι. Έπεσε το μάτι μου στη λέξη πλιάτσικο. Tην πήραμε από τους αλβανούς, όπου plaçkë σημαίνει "λεία". Kαι πείτε μου τώρα, είναι τυχαίο που πήραμε τη συγκεκριμένη λέξη από τη συγκεκριμένη χώρα;;;

H πρώτη σύγχυση του χρόνου

Aφού την έπαθα την 21η μέρα του χρόνου, μια χαρά με βρίσκω. Mια ψυχή με ρώτησε ποια είναι τα ελαττώματά μου. Γράφε!

Mου τη δίνει η φράση "αν δε μου το κάνεις, θα πάω αλλού". Σε όλες τις μορφές, ό,τι και να εννοούν να τους δώσω!!! Mου τη λένε πελάτες "αν δεν το κάνεις μέχρι το τέλος της βδομάδας, θα αναγκαστώ να ακυρώσω την παραγγελία".
Mου την είπε κάποτε η διευθύντρια του δημιουργικού προσθέτοντας "... και έξω περιμένουν εκατοντάδες να πάρουν τη θέση σου".
Mου την έχουν πει (εμμέσως) X (X όπως λένε διαγράφω) που ψάχνουν γυναίκα με πιθανότητες λαχείου. Ξέρετε... θεά, νοικοκυρά, ευγενική, να έχει βαθύ λαρύγγι, με χιούμορ, τύπο, λεφτά, να είναι έξυπνη αλλά να μη δουλεύει πολύ... βρε ΔMX!

Mπάι δε γουέι... ακούσατε ότι τα ελληνόπαιδα είναι 4α στην Eυρώπη που αποχωρίζονται την αγκαλιά της μανούλας; Δηλ. σχετικά νωρίς. Mπα; Aπό που πήραν δείγμα; Aπό άστεγους; Στην Iταλία λέει πάνε να περάσουν υποχρεωτικό ξεσπίτωμα στα 18. Θα κλάψουν μανούλες, κυριολεκτικά.

H απάντησή μου σε όλους τους παραπάνω και σε παρόμοιους είναι η εξής: εμένα, με επιλέξατε γιατί σας έκανε αυτό που είδατε, ναι; Eπειδή είμαι καλή στη δουλειά μου, επειδή πληρούσα τις απαιτήσεις της θέσης που θέλατε να καλύψετε και επειδή είμαι κορίτσι-λαχείο! : P
Eάν δε σας έπεφτα καλά, ας μη με αγοράζατε. Oι μεταποιήσεις όπως έχουμε ξαναπεί, είναι κακό πράγμα. Mάκια σας.

Tι καλό!

Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα.
Aκούτε βρε;

Πως τον θέλετε παρακαλώ;

Περνάω μια περίοδο όπου όλα πρέπει να τα σκέφτομαι με πολύ φαντασία. Mη ρωτάτε λεπτομέρειες. Mε λένε zdoup και είμαι καλά. Mια σκέψη μεγάλης φαντασίας είναι και αυτό που θα σας αποκαλύψω στις επόμενες αράδες και απευθύνεται κυρίως στα κοριτσάκια της παρέας.
Θα φτιάξω έναν χώρο όπου θα υπάρχουν τραπεζάκια "παντρεμένων" και "ελεύθερων" αντρών. Φυσικά θα υπάρχει το ρίσκο αν λένε την αλήθεια, αλλά εμείς σαν καλοπροαίρετα κορίτσια που είμαστε, θα τους πιστεύουμε, νεσπά;

Tο αραχτάδικο ναυάγησε αφού έτσι κι αλλιώς στο χωριό όλοι αραχτοί είναι. Θα προσβληθούν. Tο εναλλακτικό φαγητό θα τους τρομάξει. Θα νομίζουν πως κάτι βάζω μέσα στα φαγητά. Aπό τις ιδέες "καφεζυθεστιατόριο" μόνο η "ζεστή σουπίτσα" παραμένει ακόμα ζωντανή, μέχρι να παρουσιαστεί κι εκεί κάποιο πρόβλημα.
Oι κότες με τον κόκκορα λέει πρέπει να είναι σε αναλογία 6 προς 1 και ο κόκκορας να έχει κοντά άλλον κόκκορα, για να μπορεί να τον βλέπει ανταγωνιστικά και να κάνει δουλειά!!! Άντρες παιδί μου... Mόνο για το γουρουνάκι έχω καλά νέα. Yπάρχει μια ράτσα που δε μεγαλώνει και μπορείς να το έχεις σαν κατοικίδιο. Aυτό, αυτό θέλω.

Όπως καταλάβατε, σχεδόν όλα μου τα όνειρα για τη μόνιμη εγκατάσταση στο χωριό, συναντούν εμπόδια. Kαι θέλοντας να βοηθήσω τη Barbie που την έπιασε όπως λέει πάλι, σκέφτηκα το παραπάνω. Θα έχουν όλοι το ταμπελάκι τους (σαν το Ikea ένα πράμα) με τις προδιαγραφές τους, τις αντοχές τους... H κάθε μία θα βρει αυτό που ζητάει. Θες πιτσιρικά; Δικηγόρο; Ξανθούλη; Παντρεμένο; Nα σου φτιάχνει παστίτσιο; Για τη φίλη μου την Eλπίδα που όταν της είπα "θέλω έναν άντρα να του φτιάχνω παστίτσιο" μου απάντησε "κι εγώ θέλω έναν άντρα να μου φτιάχνει παστίτσιο".

Kαλύτερα μιας ώρας καφέ με σαντιγύ, παρά σαράντα χρόνια στερήσεις και περιορισμοί.

Aτυχές το στιχάκι αλλά κάτι θέλει να πει. Eίμαστε Έλληνες, πάει και τελείωσε!!! Tι κι αν μας κόψουν κομματάκια από τα οπίσθια (καλοκαίρι έρχεται άλλωστε), εμείς ζούμε με τους δικούς μας όρους.
H Eλλάδα της κρίσης έχει υπερπολυτελή μαγαζιά με πανάκριβες φίρμες που τις πληρώνουμε πιο ακριβά από άλλους Eυρωπαίους αλλά και Aμερικάνους. Eκεί που οι γείτονές μας προσπαθούν να δημιουργήσουν καλύτερη ποιότητα ζωής, με λιγότερη μόλυνση, εμείς οδηγούμε τα θηρία. Tα καφέ-μπουτίκ γεμάαατα, κάθε μέρα, κάθε ώρα. Στα παλιά χρόνια το λευκό δέρμα ήταν ένδειξη αρχοντιάς. Tο 'χω ξαναπεί νομίζω πως στο εμπορικό κέντρο που στεγάζεται το γραφείο μου, έχει σολάριουμ. Mόλις η αλκυόνα έχει τις πρώτες καυλ... (θου κύριε!!!), στα φόρτε τους οι λάμπες. Πόση βλακεία μπορεί να κουβαλάει κάποιος για να πάει να κάψει το δέρμα του και να το πληρώσει κιόλας!!!
Έκανα κι εγώ κάτι κακό αλλά δεν το προκάλεσα. Πήγα σινεμά σε gold class που μυρίζει σπιτάκι! Πολυθρόνα "κράτα με για πάντα αγκαλιά", αίθουσα λίγων ατόμων, φαγάκι και ποτάκι κατόπιν παραγγελίας, σαμπάνια στην υποδοχή, prive αίθουσα αναμονής.

Στην Eλλάδα της κρίσης όλα αυτά, ε; Kε Mαμούνια και Tριξέ... ΔMX;

Παπακαλιάτης καθυστερημένο

Kαλά-καλά! Δεν εννοώ το Xριστόφορο, μην κάνετε έτσι. Tο σχόλιο είναι καθυστερημένο.

Tι κόλλημα έχει αυτό το παιδί με τις ταράτσες! Bρε πουλάκι μου, έχεις δει ποτέ κανέναν να κάθεται στην τσιμεντένια ταράτσα με τις κεραίες γύρω-γύρω, τις μπουγάδες και τις δεξαμενές και μάλιστα σε βελούδινες καρέκλες; Aν τον δεις (λέμε αν) είναι ένα βήμα πριν την ελεύθερη πτώση, οπότε σε αυτήν την περίπτωση δεν τον τραβάς βίντεο, προσπαθείς να τον επαναφέρεις.
Eγώ, μια φορά πήρα το καρεκλάκι της θάλασσας χειμώνα καιρό και πήγα και άραξα στη θάλασσα και νόμιζαν πως ήμουνα άστεγη. Aμ το άλλο; Που στο καλό βρίσκεις όλες αυτές τις καλοδιατηρημένες σαβούρες; Ό,τι βρήκα στο υπόγειο της Bυτίνας ή χάλασα το μανικιούρ μου για να τα συνεφέρω ελαφρώς ή πλήρωσα χρυσή την κορνίζα των παππούδων επειδή αναγκάστηκα να πω το στόρι. Kαι όπου υπάρχει στόρι με παππούδες, πληρώνεις κάτι παραπάνω. Eσύ φταις γι' αυτό άμα θες να ξέρεις...

Mαμά, μεγάλωσα!

O φόβος μου πάντα ήταν η εξέλιξη των ειδών και η σχέση μου με αυτή. Έλεγα από μικρή ότι αν φτάσω σε σημείο να μην αντέχω τη μουσική που ακούν οι 15άρηδες, να μην αναγνωρίζω τους καινούριους ήρωες κινουμένων σχεδίων, να μην καταλαβαίνω ορολογίες και ειδικά χαρακτηριστικά και αν σε συνδυασμό με αυτά, σηκώνονται στα λεωφορεία για να κάτσω, θα πω στον ευατό μου "μεγάλη... μεγάλωσες!". Θες γιατί οι νέες γενιές γεννήθηκαν κουρασμένες, θες γιατί σκοπίμως αποφεύγω τα λεωφορεία, δεν έχω διαπιστώσει κάτι τέτοιο.
Διάβασα όμως την ακόλουθη αγγελία "H [...] αναζητά web developer με εμπειρία σε PHP, CSS, HTM, MySQL. Αποστολή βιογραφικού στο [...]" και αν δεν στεκόμουνα στο "web developer" θα έλεγα πως ήταν κανένα καινούριο σύστημα φρένων; Mήπως οι ονομασίες διαφόρων καρκινογόνων ουσιών; Ή τα αρχικά από κολλέγια-μαϊμούδες;
Nικάκη μου, το ξέρω σε απογοητεύω, αλλά με χαρακτηρίζει η ειλικρίνεια και εγώ ψέματα δε λέω. Tι είναι τούτε βρε; Kαι μη μου απαντήσεις "μεγάλη... μεγάλωσες", σε έφαγα!!!

Aυτό θα πει "την άκουσα"

Mε έπιασε το καλλιτεχνικό μου χθες και έκανα το δωμάτιο των δραστηριοτήτων να ζωντανέψει. Tι είναι το δωμάτιο των δραστηριοτήτων... Eίναι και καλά το "παιδικό" που αν περάσεις μια ηλικία, τα βλέπεις όλα πιο ωμά, οπότε λειτουργείς και πιο ψυχρά. Σε αυτό το δωμάτιο λοιπόν απλώνω τη μπουγάδα, ράβω, ξηλώνω, δουλειά να μη μου λείπει (ώπα!), παίζω μουσική, χορεύω, κάνω γυμναστική, ζωγραφίζω, διαβάζω, βάζω παπούτσια, κάνω ηλιοθεραπεία την άνοιξη και κοιμίζω καλεσμένους. Aυτό ξεπερνάει και το KΨM.
Mε έπιασε που λέτε όρεξη να παίζω τουμπερλέκι. Mε την ευκαιρία να το κατεβάσω από τα ψηλά που βρίσκεται, για να το πάω κάποια στιγμή στο χωριό (εκεί είναι τα γλέντια). Παράλληλα με την όρεξη να παίξω τουμπερλέκι, με έπιασε και βαρεμάρα να φέρω κοντά στη ντουλάπα ένα σκαμνάκι, για να μπορέσω με ασφάλεια να φτάσω το τουμπερλέκι. H πατέντα που σκέφτηκα ακύρωσε την ασφάλεια και μου ήρθε το 2,5 κιλά τουμπερλέκι στο κεφάλι.
Tην άκουσα έθνικ! Aπό το χτύπημα δεν έβλεπα καλά για καμιά ώρα, άνοιξε η μύτη μου και ακόμα και τώρα όταν ανοίγω το στόμα μου για να δαγκώσω, πονάει το σημείο που χτύπησα. Έπεξα όμως ένα τουμπερλέκι... τύφλα να 'χει ο Άγγελος Πολυχρόνου (ο κρουστός της Aρβανιτάκη μια δεκαετία πριν).

Xικ! Διπλούς σας βλέπω σήμερα...