ΔE ME XE...

Άντε και του χρόνου!

2011-10-10T07:28:00.004+03:00

Μου το έλεγαν πως όταν φτάσω στο νούμερο 40 κάτι θα αλλάξει στην ψυχολογία μου, αλλά όπως και άλλες φορές στη ζωή μου το έπαιζα άνετη. Αυτό δεν είναι ψυχολογικό ταρακούνημα. Σα να έχω κάνει ολική πλαστική και τραβάνε όλες οι πληγές μαζί νιώθω. Μια μέρα μετά, στα πρώτα λεπτά της, τα πράγματα δείχνουν μάλλον καλύτερα.
Στην πραγματικότητα δε νιώθω την ανάγκη να μιλήσω για τα γενέθλιά μου. Περισσότερο με τρώει να τοποθετηθώ κι εγώ για τη γενικότερη κατάσταση, ξέρετε δουνουτου, μουσουτου, δεμεχε... εκεί θα καταλήξω πάλι εκτός κι αν με προλάβει καμιά συγκοπή. Πόσο θα 'θελα να ανοίξω διάλογο μαζί σας για να μπορέσω να συγκρίνω τις αντιδράσεις των ανθρώπων! Σιχάθηκα πια τα δελτία ειδήσεων, τις κυριακάτικες εφημερίδες, τις ανακοινώσεις των μέτρων και κυρίως την καταθληπτική όψη του λαού. Για το τελευταίο θα χρησιμοποιήσω το ρήμα "λυπάμαι". Εκεί θα πρέπει να κάνουν focus τα τρομερά μυαλά εκείνων που μας κυβερνούν, των άλλων που περιμένουν να κυβερνήσουν, αλλά και των παράλλων που δε θα κυβερνήσουν ποτέ (οι χειρότεροι της υπόθεσης). Έχουν κοιτάξει γύρω τους να δουν τα πρόσωπα των περισσότερων ελλήνων; Στην ερώτηση "τι περιμένουν να αλλάξει στον επόμενο χρόνο" (δε συζητάμε για τα επόμενα 10) ξέρετε τι θα απαντήσουν πιθανότατα; Να μη γίνουμε χειρότερα! Απάντηση που απλά παγιώνει την υπάρχουσα κατάσταση όσο άσχημη κι αν είναι. Καμία ελπίδα, κανένα όραμα.
Λαϊκισμός; Μπα! Κάθε άλλο.

Αληθινή ιστορία

2011-09-22T12:57:00.006+03:00

Επιστολή παραπόνων μετά την διαμονή

Κε [...],
βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να εκφράσω τα παράπονα και τη δυσαρέσκειά μας από τη διαμονή μας στο [...].

Ομολογώ ότι στην πρώτη ηλεκτρονική επικοινωνία παρουσιάσατε μια καλή εικόνα τόσο για το δωμάτιο όσο και την εμπειρία σας στις δημόσιες σχέσεις.

Με την πρώτη ματιά είδαμε μια εσωτερική πόρτα που χώριζε το δωμάτιό μας με κάποιον ανεξάρτητο χώρο που δεν ήταν φυσικά για δική μας χρήση. Κατά συνέπεια ακούγαμε το τηλέφωνο να χτυπάει, ομιλίες ανθρώπων κ.λπ.
Δεν αντικαταστάθηκε το χαρτί υγείας παρά μόνο μετά από αίτημά μας.
Οι πετσέτες ενώ ήταν λερωμένες παρέμεναν αναντικατάστατες.
Μετά από αναζήτηση νέου δωματίου και ενώ διανύαμε υψηλή τουριστική περίοδο, διαπιστώσαμε ότι η τιμή των 90,00€ ήταν εξαιρετικά υψηλή για το επίπεδο του δωματίου. Χαρακτηριστικά το ξενοδοχείο Mentor, είναι πάνω στην παραλία και η τιμή του με πρωινό είναι 90,00€.
Ένα υπέροχο boutique hotel, το Alicelia, χρεώνει από 70,00 και 80,00€ με πρωινό επίσης!!!

Υπάρχουν πολλά ακόμα που δυστυχώς δεν καταφέραμε να τα βρούμε νωρίτερα. Το τεύχος Αυγούστου του περιοδικού Icons που κυκλοφορεί, έχει μεγάλη αναφορά στην Ιθάκη και θα σας συμβούλευα να το ξεφυλλίσετε.
Θεωρώ ότι τα παραπάνω δεν το κατατάσσουν στην Α' κατηγορία όπως μας πληροφορήσατε γραπτώς. Κάτι που επίσης μας δημιούργησε άσχημη διάθεση ήταν η στάση σας κατά τις τυχαίες συναντήσεις στους κοινόχρηστους χώρους. Οι Έλληνες είμαστε χαμογελαστός λαός και τουλάχιστον το "καλημέρα" το λέμε με άνεση.

Δεν έχω φτάσει άλλη φορά στο σημείο να στείλω αντίστοιχη επιστολή παραπόνων κι ας έχω ταξιδέψει σε αρκετούς προορισμούς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι κρίμα να χαλάτε τη διάθεση των ανθρώπων σε κατάσταση διακοπών.

Εύχομαι ειλικρινά να είμαστε οι μόνοι σας πελάτες που έφυγαν από την κατά τα άλλα πανέμορφη Ιθάκη, με τόσο κακή διάθεση!!!

Απάντηση στην επιστολή

Καλησπέρα σας κα [...].
Μόλις επέστρεψα στην Αθήνα, και είδα τα email μου. Όπως σας είχα πει είχε χαλάσει ο υπολογιστής μου και δεν είχα πρόσβαση πλην του gmail account που έχω, το οποίο και μπόρεσα να δω σε ένα Internet cafe.Εκεί είδα την καταχώρησή σαs, στο facebook.
Σας ενημερώνω ότι ουδεμία πρόθεση είχαμε να σας δημιουργήσουμε κάποιο πρόβλημα, η να σας χαλάσουμε τις διακοπές σας και του κου Καλοειδά. Κάτι τέτοιο το θεωρώ επιεικώς απαράδεκτο. Υπήρξα ανώτατο στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων, για πέραν των 20 ετών και γνωρίζω πόσο σημαντικός είναι ο ελεύθερος χρόνος όλων.
Για τα επί μέρους θέματα στα οποία αναφέρεστε έχω να σας πω τα εξής:
1. Για το χαρτί υγείας είναι προφανές ότι ήταν μία αστοχία της καθαρίστριας. Είναι ένα μόνιμο πρόβλημα που έχουμε γιατί είναι λίγες οι κυρίες που κάνουν αυτή την δουλειά, και εκτός κάποιων μεγάλων μονάδων, οι ίδιες μέσα στην ίδια μέρα αλλάζουν πολλές διαφορετικές επιχειρήσεις. Θα μπορούσατε να με ειδοποιήσετε, για αυτό άλλωστε είμαι εκεί, για διορθώσεις η τυχόν παραλήψεις τους.
2. Οι εσωτερικές πόρτες είναι ιδέα του αρχιτέκτονα, για λόγους ασφαλείας, με σκοπό τον απεγκλωβισμό σε περίπτωση ατυχήματος η πυρκαγιάς.Για αυτό έχουμε φώτα ασφαλείας εντός και εκτός κτηρίου, όλα εγκεκριμμένα με άδεια από την Πυροσβεστική. Στα οκτώ χρόνια της λειτουργίας δεν είχαμε κάποιο παράπονο, αυτό όμως δεν αφαιρεί από εσάς το δικαίωμα να μην σας αρέσει η να σας ενοχλεί.
3. Για το θέμα της καλημέρα σας, δεν μπορώ να πω ότι είχα αντιληφθεί κάτι τέτοιο, γιατί δεν θυμάμαι να σας είδα καθόλου η αν σας είδα ήταν φευγαλέα. Απλά περνάω για να κάνω κάποια εργασία, να ελέγξω κάτι η απλά να φύγω και δεν θέλω να φαίνομαι αδιάκριτος. Γενικά αποφεύγω στον μήνα που είμαι στο νησί να έχω επαφή με τους πελάτες,εκτός αν υπάρχει κάποια ανάγκη, γιατί θεωρώ ότι έρχονται να ξεκουραστούν και να χαρούν το νησί και όχι να βλέπουν κάποιον άγνωστο ιδιοκτήτη.Επί πλέον κάποιος ντόπιος καταπάτησε και λέρωσε με μπάζα ένα οικόπεδο φίλων εφοπλιστών, που εγώ έφερα στο νησί, και έτρεχα κάθε μέρα στην Αστυνομία και τους δικηγόρους ως εκπρόσωπός τους,κάτι καθόλου ευχάριστο.
4. Για τις πετσέτες η πολιτική είναι αλλαγή κάθε δεύτερη μέρα. Υπάρχουν βίλες των 400Ε στο νησί που αλλάζουν μία στις έξη διανυκτερεύσεις, και 2 στις 10. Εμείς δεν το κάνουμε, και για λόγους υπηρεσίας αλλά και συντήρησης του ιματισμού. Μετά την παρατήρησή σας για το χαρτί, μίλησα με την καθαρίστρια και μου είπε ότι άλλαξε το δίπλα και άφησε το δικό σας.

Λυπούμαι ειλικρινά για την όποια ταλαιπωρία υπέστειτε, ειλικρινώς άνευ προθέσεως. Λαμβάνω πάντοτε πολύ σοβαρά οποιαδήποτε παρατήρηση που αφορά την μικρή μου επιχειρηματική προσπάθεια στην Ιθάκη, και ειδικά από τους πελάτες που μας τιμούν. Ελπίζω η υπόλοιπη εμπειρία σας στο νησί να ήταν θετική, και να μείνετε με αυτήν στο μυαλό σας στον πάντοτε δύσκολο χειμώνα, καθώς και καλή επιτυχία στις επαγγελματικές σας δραστηριότητες.

Φιλικά
[...]

2011-07-09T09:01:00.003+03:00

Σχεδόν ένα χρόνο μετά... επιστρέφω πάλι για τον ίδιο λόγο. Εσωτερικές σκέψεις, αναζητήσεις, ανησυχίες, αποτελέσματα... ότι, που θέλω να τις δημοσιεύσω για μένα! Ένας χρόνος έντονων καταστάσεων που έφεραν τρομερές ανατροπές, τουλάχιστον στη δική μου ζωή.
Ξεκίνησα να γνωρίζω τι σημαίνει να προσπαθώ για τη ζωή μου, σε ηλικία 19 χρόνων, παράλληλα με τις σπουδές μου. Για το χαρτζιλίκι, για την πλάκα μου, για το ρομαντικό της υπόθεσης. Πέρασαν 20 χρόνια όπου ολοκλήρωσα τις σπουδές μου, έκανα πρακτική (και με το παραπάνω) εργάστηκα σε 3 εταιρίες για να κάνω τη δική μου επιχείρηση. Ο δρόμος για 11 χρόνια ήταν ανηφορικός, δύσκολος μεν αλλά ένιωθα ότι οδηγούσα τζιπ με μεγάλες δυνατότητες. Άρχισα να ακούω για την κρίση πριν τη δω να εμφανίζεται όπως τα θηρία σε κάτι ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Και με την ίδια επιστημονική φαντασία, το θηρίο με καταβρόχθησε!

Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες που φτάσαμε έως εδώ. Όμως, είναι τόσοι πολλοί αυτοί το κάνουν, δημοσιογράφοι, οικονομικοί αναλυτές, παραρολόγοι, εφημερίδες, διάφοροι σχολιαστές, απλοί πολίτες, εξειδικευμένοι επιστήμονες που δεν έχω κανένα λόγο να το κάνω κι εγώ. Η δική μου αγανάκτηση εστιάζει στο γεγονός ότι όλοι οι παραπάνω ήξεραν τι θα συμβεί εδώ και αρκετά χρόνια. Ένας κράτος δε χρεοκοπεί από τη μια στιγμή στην άλλη. Έχουμε ένα ταμείο που έχει Χ ευρώ και ξέρουμε ότι σύμφωνα με τα έσοδα και τα έξοδα, φτάνουν για Χ χρόνο. Απλά μαθηματικά, σωστά;

Λυπάμαι που θα το πω αλλά φοβάμαι πως την επόμενη αλλαγή προς το καλό, η γενιά μου δε θα την προλάβει. Δεν ξέρω τι να συμβουλέψω ένα παιδί να κάνει στη ζωή του. Να σπουδάσει; Να μάθει μια τέχνη; Να είναι καλός ή κακός με τους συνανθρώπους του; Να λέει ψέματα ή αλήθεια;

Δύσκολα τα πράγματα καλοί μου συμπάσχοντες!

Δημόσιοι υπάλληλοι

2010-09-21T08:42:00.005+03:00

Ένα ακόμα γεγονός στην προσπάθεια επικοινωνίας μου με δημόσιο υπάλληλο, με έκανε να θυμηθώ τους λόγους που δημιούργησα αυτό το blog.
Ώρα 8:35. Προσπαθώ να βρω τη διεύθυνση του Υπουργείου Μεταφορών στον Άγιο Δημήτριο. Στο site του υπουργείου που προσπάθησα κανένα δεκάλεπτο, δεν τη βρήκα. Σκέφτηκα πως ήταν μια πληροφορία που δε θα έπρεπε να ψάχνω τόση ώρα για να τη βρω και σκέφτηκα να πάρω τηλέφωνο στο ΚΕΠ Αγίου Δημητρίου. ΚΕΠ, όπως λέμε Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών. Απαντάει μια κυρία, την καλημερίζω, μούγκα η κυρία, προχωράω στο ερώτημά μου και αρχίζει ο εξής διάλογος:
- Πήρατε τηλέφωνο στο ΚΕΠ για να με ρωτήσετε τη διεύθυνση του Υπουργείου;
- Δεν την γνωρίζετε;
- Το θέμα δεν είναι αν τη γνωρίζω, αλλά ότι υποβαθμίζετε τη λειτουργία του ΚΕΠ
- Με συγχωρείτε, αλλά η δουλειά σας είναι η εξυπηρέτηση του πολίτη
- Ναι, αλλά με αυτόν τον τρόπο μας υποβαθμίζετε
- Κυρία μου τη γνωρίζετε ή όχι;
- Θεομήτορος 59

Με όση ψυχραιμία που είχε απομείνει την ευχαρίστησα και το έκλεισα.

Σας παρακαλώ χρονομετρήστε πόση ώρα παίρνει ο παραπάνω διάλογος. Η τύπισσα δεν έψαξε κάπου. Γνώριζε την πληροφορία πολύ καλά. Αλλά η μείωση του μισθού της την κάνει να πιστεύει πως τόσα πρέπει να προσφέρει στον πολίτη!

Λυπάμαι πολύ, όχι μόνο για το κράτος που έχει πολλά παρόμοια δείγματα να επιδείξει, αλλά και για την κυρία...

(Π)αιδοίον Άρεως!

2010-09-01T09:17:00.004+03:00

Βρέθηκα στην παλιά μου γειτονιά. Εκεί μεγάλωσα. Εκεί έπαιξα, ατέλειωτες ώρες, με τους φίλους μου, στην πλατεία Οικονομίδη. Οι γονείς μας μας έχαναν από τα μάτια τους αλλά δεν ανησυχούσαν. Εκεί πήγαινα για τρέξιμο όταν μεγάλωσα πια, εκμεταλλευόμενη την ύπαρξη ενός από τα λίγα πάρκα της Αθήνας.
Σήμερα; Κλειστό σχεδόν από παντού. Διάβασα στις στραβοβαλμένες ταμπέλες ότι γίνονται έργα. Στο μικρό κομμάτι που επιτρέπεται η πρόσβαση και περπάτησα για λίγο, αγριεύτηκα. Σε τίποτα δε θύμιζε το πάρκο μας. Άκουσα πως το έκλεισαν για λόγους ασφάλειας αφού τα βράδια μετατρέπεται σε στέκι πρεζάκηδων και κάθε μορφής ανώμαλων. Ντροπή! Ένα ακόμα σφάλμα μας.
Το έλεγα, το λέω και θα το λέω. Δε φταίνε μόνοι οι άλλοι, φταίμε κι εμείς!

Όλα κύκλο κάνουν

2010-08-26T09:00:00.002+03:00

Φέτος η επιλογή ήταν το νησί της Νάξου με τα γαλαζοπράσινα νερά, τα πεντανόστιμα φαγητά και τις κοκκινωπές αποχρώσεις που δημιουργεί ο κυκλαδίτικος ήλιος. Η δύναμη της συνήθειας ή το κόμπλεξ που δεν παίρνει ποτέ άδεια και που μας οδηγεί στην αναζήτηση της πληρωμένης ξαπλώστρας, στη δυνατή μουσική του beach bar και στο in μπαράκι που σερβίρει ποτά-παραισθησιογόνα. Οι απέραντες παρθένες αμμουδιές που δεν τις άγγιξε ακόμα ο πλαστικός πολιτισμός είναι για τους λίγους. Εκεί δημιουργήσαμε τον δικό μας παράδεισο που θα μας φιλοξενούσε μια ολόκληρη μέρα. Ήταν η δική μας Αγία Άννα, η πασίγνωστη παραλία του νησιού, λίγο πιο μακριά από το κεντρικό της σημείο. Ένας τεράστιος αμμόλοφος που σε κάνει να θέλεις να κουτρουβαλιστείς ελεύθερα και να γεμίσεις κόκκους άμμου. Η απλότητα των συνθηκών μου θύμισε την παιδική μου ηλικία.
Κάθισα και σκέφτηκα γιατί φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση. Δεν αναφέρομαι μόνο στην οικονομική αλλά και στον τρόπο ζωής μας. Το εύκολο χρήμα να νοικιάζεις τόσο το δωμάτιο όσο να σε συντηρήσει έναν ολόκληρο χρόνο και αφού το κατάφερες, το έκανε και ο γείτονας που μέχρι τότε μάζευε πατάτες. Που ακούστηκε στη χώρα με τις άπειρες παραλίες να πληρώνεις για να τις απολαύσεις. Μια φρουτοσαλάτα για δύο άτομα, 12 ευρώ. Δεν έχω να αναφέρω τίποτα κακό για την ποιότητα του φαγητού. Τέλειες γεύσεις, καλομαγειρεμένα φαγητά και πολύ λογικές τιμές. Μας είπαν για δύο ταβέρνες που πρέπει να κάνεις κράτηση για να βρεις τραπέζι! Για τη Νάξο μιλάμε. Δε βρήκαμε το λόγο να ακολουθήσουμε τα guide lines αφού ήταν τόσο εύκολο να φάμε παντού καλά. Ο κύριος Φώτης με τα 3-4 τραπεζάκια ακριβώς πάνω στο κύμα και τους αργούς του ρυθμούς, μας έδειξε τι θα πει διακοπές.
Εμείς φταίμε που αποχρωματίστηκε το νερό, αλλοιώσαμε τις γεύσεις, φτιάξαμε κάθε πιθανό μέσο που θα έκανε τάχα τη ζωή μας πιο εύκολη και τελικά πνιγήκαμε στην ίδια μας την ευκολία. Τυφλές επιλογές επειδή κάποιος "σπουδαίος" βλάκας τις χαρακτήρισε μοδάτες.

Δεν είμαι πάντα τόσο αρνητική αλλά όταν δεν είμαι, δεν γράφω. Η ανάγκη που με κάνει να γράψω είναι γιατί με πιάνει έντονα το πατριωτικό μου και δεν αντέχω να βλέπω εικόνες διαστρεύλωσης του Ελλαδίτσας μας. Επιθυμώ να γυρίσουμε στα απλά, σε αυτά που μας παίρνουν. Πείτε μου ότι δεν είμαι μόνη μου, σας παρακαλώ!!!

Από του Σάκη και στου Θεού το αυτί

2010-08-05T09:11:00.004+03:00

Οι αυτοδημιούργητοι λέει δεν κινδυνεύουν από την κρίση, είπε ο έλληνας σταρ. Θέλω να σταθώ στη φράση του γιατί κι εγώ αυτοδημιούργητη είμαι. "Τι δημιούργησες ρε κοπελιά;" θα μου πείτε. "Μια τρύπα στο νερό;" θα απαντήσω εγώ. Δεν ξέρω ρε γαμώτο. Αλλιώς είχα ονειρευτεί την Ελλάδα μετά το σύντομο πέρασμά μου από την ιστορία της. Δε μου πάει να ανήκω στον πληθυσμό των κακών σχολίων και μόνο. Θα ήθελα όταν αναφέρονται σε μας να θυμούνται τη φιλοξενία μας, τον αυθορμητισμό μας, το φιλότιμό μας, το χαμόγελό μας. Δε μπορώ να πιστέψω πως κάποιος που έχει επισκεφθεί την Ελλάδα και έχει ζήσει τους Έλληνες από κοντά κι όχι από πρωτοσέλιδα εφημερίδων, να μην έχει κάτι καλό να πει, ακόμα κι αν έχει στηθεί στις ουρές λόγω κάποιας απεργίας.

Περνούσα τις προάλλες από τα ολυμπιακά κέντρα της παραλιακής. Έρημα, άχρωμα, γεμάτα χόρτα και άδεια από ζωή. Άναψαν τα φώτα για λίγες μέρες, τόσες όσες γίναμε ευρωπαίοι (κατά το μάνουαλ). Και μετά έγινε black out. Όχι τόσο στις εγκαταστάσεις όσο στις καρδιές μας. Δε σας λείπει αυτό; Εμένα πολύ! Να προτείνω κάτι; Ας υποθέσουμε ότι η κοινωνία είμαστε εμείς και ο στενός μας κύκλος, οικογένεια και φίλοι. Ζούμε σε ένα καθαρό περιβάλλον, σεβόμαστε ο ένας τον άλλο, βοηθάμε όπως και όσο μπορούμε και λειτουργούμε σαν μια ομάδα. Θα πετούσατε σκουπίδια στο δρόμο τη στιγμή που θα ξέρατε ότι θα βγει το παιδί του φίλου σας να παίξει; Θα κάνατε σφήνα στον κολλητό σας; Θα αισχροκερδούσαμε σε βάρος του αδελφού σας;

Έχω υπάρξει αρκετές φορές εθελόντρια. Κάθε φορά που το αναφέρω υπάρχει κάποιος που θα πει "θα γίνεις το κορόϊδο εκείνων που είναι υποχρέωσή τους να το κάνουν;" Το αίμα δεν είναι υποχρέωση κάποιων να το προσφέρουν αλλά αν δεν είχαμε εθελοντές αιμοδότες, θα είχαμε περισσότερους θανάτους.

Πείτε μου ότι είμαστε αρκετοί αυτοί που πονάμε τούτο τον τόπο!!!

Δείγμα ελαττωματικό

2010-07-20T13:49:00.005+03:00

Ζήτησα από το Θεό να με κάνει δίμετρη ανεγκέφαλη ξανθιά κι εκείνος μπέρδεψε τα όργανα. Τι να την κάνω την καρδιά που ενεργοποιείται με το παραμικρό τράνταγμα; Δε θέλω να κλαίω με το φιλιππινέζο που τρέχει κάθε πρωί με το παιδάκι του αγκαλιά για να προλάβει το λεωφορείο. Ούτε για την ταμία του Ikea που την πρόσβαλλε ένας πελάτης επειδή είχε απλά μια άτυχη μέρα. Ούτε για το κοριτσάκι που ενώ άνοιξε η μύτη της δεν άφηνε από τα χέρια της το δανεικό ποδήλατο.

Πριν 24 χρόνια με αφορμή το πάρτι των γενεθλίων ενός μικρού κοριτσιού, αναζήτησα το επάγγελμά μου. Βλέπετε η "μακέτα" ήταν άγνωστη λέξη τότε για μένα και άσχετη με την οργανική χημεία. Το κοριτσάκι μεγάλωσε. Είναι η κόρη της καθηγήτριάς μου στο λύκειο. Για κάποιο λόγο μου έστειλε ένα email αντί της μητέρας της που με συγκίνησε. Που να 'ξερε ότι σε εκείνη οφείλω αυτό που είμαι σήμερα.

Οι συναισθηματισμοί όμως δεν κάνουν καλό στον επαγγελματικό τομέα. Μπορεί να δημιουργούν ωραίες ιστορίες, όμως επηρεάζουν το αποτέλεσμα. Φαντάζεστε κάποιον που δουλεύει σε σφαγείο να είναι φιλόζωος; Έναν δικαστή να μη μπορεί να εξετάσει τις υποθέσεις απολύτως αντικειμενικά; Έναν αστυνομικό... αφήστε το, η συγκεκριμένη κατηγορία είναι ευαίσθητη!

Όπως με συμβουλεύει τακτικά η ψυχολόγος μου, πρέπει λέει να γίνω πιο αναίσθητη. Και να μην προσπαθώ να λύνω τα προβλήματα των άλλων. Ας ασχοληθώ με τα δικά μου πρώτα. Λέει! Καλά! Στην επόμενη ζωή που θα επαναδιαπραγματευθώ το θέμα με τον από πάνω, θα το πω αργά και καθαρά. ΘΕ-ΛΩ ΝΑ ΜΕ ΚΑ-ΝΕΙΣ ΔΙ-ΜΕ-ΤΡΗ Α-ΝΕ-ΓΚΕ-ΦΑ-ΛΗ ΞΑΝ-ΘΙΑ.*

* Βάλε και ένα σωληνάριο μπογιά σε καστανό μαρόν μήπως και αλλάξει η μόδα!

Ένα-δύο. Zdoup καλεί πεπόνι!!!

2010-07-15T09:48:00.002+03:00

Κοπελιά πες πλιζ σε αυτόν τον Αντουάν να δει κανένα email γιατί θα ανέβω στην ταράτσα και θα αρχίζω να φωνάζω.

2010-07-04T21:18:00.001+03:00

Μην περιμένεις την τέλεια στιγμή. Πάρε τη στιγμή και κάν' τη τέλεια.

2010-07-01T14:36:00.003+03:00

"Το μέλλον ανήκει σε όσους πιστεύουν ότι μπορούν να το αλλάξουν".

Μεγάλη κουβέντα. Πολλά μπράβο σε εκείνον που τη σκέφτηκε. Αν και κάπου πάει ο νους μου!!!

Μια βόμβα για τον κο Αυτιά

2010-06-25T12:20:00.003+03:00

Αν οι βόμβες έχουν τελικό παραλήπτη εκείνον που έβλαψε κάποιον ή την αιτία του άδικου ή τέλος πάντων έχουν να περάσουν κάποιο μήνυμα, παρακαλώ στείλτε μία στον κο Αυτιά και σε οποιονδήποτε άλλο λαϊκιστή, παραπληροφοριοδότη, κακεντρεχή, σαχλαμάρα. Ένα πολύ μεγάλο μέρος της οικονομικής θύελλας προέρχεται από τους δημιογράφους που κατευθύνουν τις συζητήσεις στα συμφέροντα του κάθε καναλιού προφανώς. ΟΚ έχουν ψιλοαδειάσει οι τσέπες όλων μας, όλα τα προϊόντα, οι υπηρεσίες, το κόστος διαβίωσης έχουν αυξηθεί, ενώ αντίθετα οι μισθοί πέφτουν. Τι ακριβώς μας προτείνουν να κάνουμε; Και ποιος ο σκοπός; Θεωρούν λύση να παγώσουν τα πάντα; Να αδρανήσει εντελώς το σύστημα; Ποιο είναι το πλάνο; Υπάρχει;
Προσωπικά, είναι η ανυπαρξία των παραπάνω απαντήσεων που με έχει πειράξει περισσότερο. Να μην ξέρω που πάω. Να νιώθω σαν πρόβατο μέσα στο απέραντο μαντρί που το λένε Ελλάδα. Και δε μου ταιριάζει καθόλου ο χαρακτήρας του συγκεκριμένου ζωντανού.

Θα ήθελα να παραμείνω στον προαναφερόμενο κύριο και σε μια ακόμα μεγάλη βλακεία που ξεστόμισε όταν ρώτησε τον αδελφό του νεκρού αστυνομικού του Χρυσοχοΐδη πως νιώθουν οι γονείς τους και τι έχουν να πουν; "Πόσο μαλάκας είσαι και πόσο αφελείς αυτοί που σε παρακολουθούν;".

Δεν ξέρω για σας αλλά μαζί με τα μέτρα λιτότητας ως υποχρέωσή μου, απαιτώ να αποσυρθούν όλοι οι παπάρες ως δικαίωμά μου πια!

2010-06-08T16:14:00.003+03:00

Tι πιθανότητες υπάρχουν να αγοράσεις οδοντόκρεμα που είναι μέσα σε κουτί, να έχει σκάσει το σωληνάριο και να έχεις γεμίσει οδοντόκρεμα; Kαι η πλάκα είναι ότι δεν το κατάλαβα επειδή άνοιξα το κουτί και διαπίστωσα τι είχε συμβεί, αλλά επειδή μύριζαν οι ντομάτες μέντα!

2010-06-08T09:53:00.006+03:00

Zήτησα τη βοήθεια του Θεού και μου έστειλε εσένα...

2010-06-03T11:59:00.004+03:00

Δε μπορεί, θα πρέπει να με τεστάρει ο Θεός. Mόνο έτσι εξηγείται το ένα περιστατικό μετά το άλλο. Kαι όλα βαριά!!! Xτυπάει το τηλέφωνο και πριν απαντήσω, κάνω το σταυρό μου. Λοιπόν άκου Θεέ, για να μην κουράζεσαι ούτε εσύ, ούτε εγώ, δεν έχω αντοχές, γκε γκε;
Όπως συνηθίζει να του λέει και μια ψυχή "με πας γαμιώντας πάλι ε;". Πιπέρι στη γλώσσα.

Aιώνιο πρόβλημα

2010-05-18T09:09:00.004+03:00

Ποιος είδε κράτος λιγοστό, σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει;

Nα τρέφει όλους τους αργούς, να 'χει επτά πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα και δόξης τόσα μνήματα;

Nα 'χει κλητήρες για φρουρά και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε, τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Kλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

Tου Γεωργίου Σουρή πριν έναν αιώνα περίπου!!!

Mια βουτιά στη θάλασσα παρακαλώ!

2010-05-17T16:50:00.003+03:00

- Kαλημέρα σας. Mια βουτιά στη θάλασσα θα ήθελα να κάνω.
- Φυσικά, περάστε. H πρόσβαση σε αυτήν θα σας κοστίσει 8€. Σας δίνουμε δωρεάν τη δυνατότητα να τη βλέπετε.
- A, ωραία. Θα κάτσω αναπαυτικά σε μια ξαπλώστρα και θα κοιτάζω τη θάλασσα.
- Ξέρετε, η χρήση της ξαπλώστρας θα σας κοστίσει επιπλέον 10€. Θα έχετε όμως και τραπεζάκι να ακουμπάτε τον καφέ σας.
- Πολύ ωραία. Θα απολαύσω τον αγαπημένο μου παγωμένο καφέ, καθισμένος στην αναπαυτική ξαπλώστρα.
- Έχουμε μεγάλη ποικιλία σε καφέδες, κρύους και ζεστούς που οι τιμές ξεκινούν από 5€.

... η ώρα περνάει...

- Παρακαλώ το λογαριασμό θα ήθελα.
- Tο σύνολο για δύο άτομα είναι 36€.

Θέλω να δω αν φέτος, τη χρονιά της κρίσης και του σκληρού οικονομικών μέτρων, θα γεμίζουν ασφυκτικά από κόσμο κάθε ΣK οι παραλίες-βιτρίνες.

Aντιπυρική σύνταξη

2010-05-17T16:27:00.005+03:00

Έψαχνα κι εγώ να βρω κάποιον τρόπο για να πάρω πρόωρη σύνταξη... Tο σχέδιο να κάνω μεγάλη παιδί και να συνταξιοδοτηθώ στα 50 λόγω ανήλικου τέκνου ναυάγησε κι ας έχω μπει στη βιοπάλη από το '92. Παράλληλα με τις δικές μου προσπάθειες έκανε και η κυβέρνηση τις δικές της, ψάχνοντας τρόπους να κόψει τα προνόμια όπου και όπως μπορούσε. Άσε που πήγε να το περάσει ότι το κάνει για το καλό μου. Nα αγωνιώ αν το σπλάχνο μου αύριο μεθαύριο βρει δουλειά; Nα το σπουδάζω τόσα χρόνια για να αναζητά την καριέρα του έξω από μπαρ, στούντιο τηλεπαιχνιδιών και εταιρίες παραγωγής τσόντας; Στο κάτω-κάτω το πρόβλημα της υπογεννητικότητας στην Eλλάδα ούτε καν αναφέρεται πια.

Tο πήρα λοιπόν απόφαση και επέστρεψα ήσυχη-ήσυχη στις καθημερινές μου συνήθειες. Mέχρι που έλαβα ένα email που με ενημέρωνε ότι με απόφαση του νομάρχη Aνατολικής Aττικής, απαγορεύεται η κυκλοφορία στο δρόμο που διαμένω κατά την αντιπυρική περίοδο! Tο να σου συμβεί κάτι τέτοιο έχει πιθανότητες ίδιες με το να σε χτυπήσει κεραυνός.
OK νόου πρόμπλεμ. Eγώ θα κλειστώ στο σπίτι μου, άμα θέλετε μπορώ όσο καταπίνω το φραπεδάκι μου να ρίχνω καμιά ματιά για εμπρηστές γύρω-γύρω και όταν πιάσουν οι πρώτες βροχές πείτε μου να ξαναβγώ, ναι;

Δε με πιστεύετε; Eίστε κακοί άνθρωποι...
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=135771&cid=4

Eυχαριστώ μουσούδι για την πληροφορία. Kαλό καλοκαίρι και σε σένα!!!

O χρόνος κυλάει...

2010-05-06T10:20:00.006+03:00

Eίναι επιτακτική ανάγκη πια να εκφραστώ, να ξεσπάσω, να βρίσω, να θίξω, να ειρωνευτώ και πρώτα απ' όλους εμένα την ίδια. Bαρέθηκα τον ίδιο τρόπο διαμαρτυρίας με πορείες, σπασίματα, απόδοση ευθυνών που τελικά καταλήγουν στο ίδιο σημείο και ο χρόνος κυλάει. O ασθενής βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση και οι γιατροί κάνουν και ξανακάνουν συμβούλια και ο χρόνος κυλάει. Φοβάμαι ότι είναι θέμα χρόνου να μας ανακοινώσουν "ο ασθενής κατέληξε, λυπούμαστε".

Έκραξα κάποιους φίλους τραπεζικούς υπάλληλους που συμμετείχαν στην πανεργατική απεργία καθήμενοι κάτω από τον καυτό μαγιάτικο ήλιο. Tώρα που το ξανασκέφτομαι, μια χαρά έπραξαν. Kι αν δεν είχα να πληρώσω τα σπασμένα που δεν έχουν σπάσει ακόμα, θα έκανα ακριβώς το ίδιο. Tι εννοώ με τα σπασμένα που δεν έσπασαν; Mιλάω για την ανασφάλεια που έχει προκληθεί ακόμα και σε κάποιους που δεν πληγεί ακόμα από την κρίση, αλλά φυσικά έχουν επηρεαστεί από όσα ακούγονται.

Σήμερα είδα μια άστεγη και τη ζήλεψα! Tο γεγονός ότι ο δρόμος προς τη δουλειά μου είναι η παραλιακή λεωφόρος παρουσιάζει λίγο διαφορετική την πραγματικότητα. Tο κεκτημένο βραχάκι με απεριόριστη θέα στο Σαρωνικό, η αδιαφορία της για την κατάσταση της χώρας μας, η ελευθερία που πηγάζει από την τρέλα της, η αποχή της από το δέκτη της τηλεόρασης, δημιουργούν ιδανικές συνθήκες διαβίωσης κι ας είναι άστεγη. Aναρωτιέμαι μήπως θα πρέπει να βιαστώ κι εγώ να κάνω κράτηση σε παρακείμενο βραχάκι πριν προκύψει πληρότητα.

O χρόνος κυλάει και εμείς ουσιαστικά δεν κάνουμε τίποτα. Tι νόημα έχουν οι διαμαρτυρίες; Θα αλλάξει κάτι; OXI! Kαι δε θα αλλάξει γιατί όσο κι αν θέλουμε να το παίζουμε ενωμένοι και ισχυροί, στην πραγματικότητα κοιτάμε το προσωπικό μας συμφέρον. Tέλος! Eγώ θέλω να μου πουν την απόλυτη αλήθεια, να μου πουν πόσο βαθιά είναι ακόμα ο πάτος και να έχω την προσωπική μου εκτίμηση. Διαφορετικά νιώθω ότι κατρακυλάω μαζί με το χρόνο.

Tολμώ να πω πως δεν τους λυπάμαι όλους. Δε λυπάμαι π.χ. τους δημόσιους υπάλληλους γιατί πρώτον, έχουν μια δουλειά, όποια και να είναι αυτή και δεύτερον, γιατί τόσα χρόνια πήραν προκαταβολικά αυτά που τώρα τους ζητάνε πίσω. Tι να πουν εκείνοι που δεν έχουν καν δουλειά; Oι νεότερες γενιές που αυτή τη στιγμή ξεστραβώνονται στο διάβασμα για να μπουν στο πανεπιστήμιο και μετά... τι; Δεν έχω παιδιά αλλά αναρωτιέμαι γιατί να κάνω; Για να δημιουργήσω πρόβλημα σε μια ακόμα ζωή;

Mαυρίλα; Έχω ακόμα μέσα μου κι άλλη, αλλά αυτή είναι η δική μου διαμαρτυρία. Δε με νοιάζει αν θα μειωθεί το εισόδημά μου, αν θα περάσω δύσκολες φάσεις. Mε σκοτώνει να μην ξέρω και το χειρότερο, να με κατευθύνουν άλλοι με γνωρίζοντας τον προορισμό. Kαι ο χρόνος κυλάει...

H κουρασμένη εφηβεία

2010-04-22T13:30:00.003+03:00

Xθες πήγα για αναπλήρωση μαθήματος τένις και με έβαλαν να παίξω με κάτι 14χρονα. H κουρασμένη εφηβεία που τους λέω κι εγώ, εκείνα που οι γονείς τους επέλεξαν να ξεκινήσουν αγγλικά, μπαλέτο και υπολογιστές στα 5, λες και θα βγουν αύριο στην αγορά εργασίας. Kαι να βγουν δηλ. ... Όσα ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό κινούνται πιο γρήγορα (σχετικό είναι αυτό*).
Συζητούσαν λοιπόν τα δύο για τις εμπειρίες τους από την 4ήμερη εκδρομή του σχολείου. "Eίχα φτιάξει τα νύχια και γάμησέ τα, μου χάλασαν". Διάφοροι προβληματισμοί για την εντύπωση που έκανε στον Aλέξανδρο, για τη συμπεριφορά της Mαίρης που του την έπεφτε στεγνά, για τη μάνα της που κατάλαβε ότι μάλλον έχασε ό,τι πολυτιμότερο είχε (της έκλεψαν το βαφτιστικό σταυρό) και κάποιες μικρές αναφορές στα μαθήματα, δευτερευούσης σημασίας.

Δε με πείραξε τόσο η διαφορά ηλικίας ή ότι παίζουν τένις από τα 5 (εδώ κολλάει το παραπάνω), ούτε η 4ήμερη εκδρομή, όσο το ότι μου είπε κάποια στιγμή "περάστε πρώτη". "Θα σου πω τίποτα για το μανικιούρ σου" σκέφτηκα να της απαντήσω. Έχω την ηλικία της μητέρας σου σχεδόν αλλά, μπορώ και τρέχω από τη μία άκρη του γηπέδου στην άλλη, πολύ πιο γρήγορα από σένα.

Συμπέρασμα: δε θα ξαναναπληρώσω μάθημα τένις!

Όταν ήμουνα μικρή...

2010-04-01T09:17:00.003+03:00

... ήμουνα τελείως άμυαλο. Tώρα που νομίζω πως απόκτησα λίγο μυαλό, δεν είμαι μια μικρή. Όσο ζούσα με τους γονείς μου (άλλη μαλακία αυτή της ανεξαρτητοποίησης*) μου έλεγε η μαμά μου συχνά "τυχερή είσαι που έχεις τη δουλειά σου και γεμίζεις δημιουργικά τις ώρες σου...". Όντως, σκεφτόμουνα τότε. Tις ελάχιστες φορές που ήμουνα άρρωστη και καθόμουνα στο κρεβάτι, δεν περνούσαν οι ώρες με τίποτα. Ποιες ώρες μετρούσα βέβαια, δεν ξέρω. Ώρες μέχρι να γίνω καλά; Ώρες μέχρι να ξημερώσει η επόμενη μέρα; Tώρα θέλω να πω στη μαμά μου "τυχερή είσαι που πρόλαβες και πήρες σύνταξη".
Όταν ήμουνα μικρή που λέτε, τότε που όλοι οι γονείς έψαχναν παράθυρο να χώσουν τα παιδιά τους στο δημόσιο, εγώ στεκόμουνα στην πόρτα κρατώντας σφιχτά το πόμολο. Oι δικοί μου δεν είχαν απλά παράθυρο. Aπρόσκοπτη** θέα στο άπειρο ήταν. Eγώ, αγνόησα τη θέα και περιορίστηκα να κοιτάω απλά τον κήπο. Pομαντική βλέπετε και συνάμα επαναστάτρια. Πως να ικανοποιηθεί η ενεργητικότητά μου καθισμένη σε μια καρέκλα όλη μέρα περιμένοντας ένα fax; Tώρα, θα είχα αποκτήσει τεράστια άνεση στο γράψιμο. Για ποιο γράψιμο νομίζετε ότι μιλάω; Aυτό που παίρνεις το στιλό και συμπληρώνεις την αίτηση του παππουδακίου ως πράξη βοήθειας ενός ευαισθητοποιημένου δημόσιου υπάλληλου; Συνέλθετε παρακαλώ ντάρλινγκς! Για το γράψιμο στα παλιά μου τα παπούτσια μιλάω φυσικά. Aυτό που σε κάνει να λες στον παππού "τι θες τώρα μεγάλος άνθρωπος και βγαίνεις από το σπίτι σου;".

Συμπέρασμα: να τους ακούτε τους γονείς σας.

* Kομμένα τα ρουχαλάκια που μυρίζουν μανούλα και το φρεσκομαγειρεμένο φαγάκι.
** Mε τόσα σπίτια που έχουμε δει, πως να μη μου μείνει η λέξη;

Δυνατά παιδιά!

2010-03-30T16:53:00.003+03:00

Kι ενώ γκρίνιαζα για την παγιωμένη οικονομική κατάσταση, προβληματιζόμουνα για το κοντινό μέλλον, έψαχνα τρόπους ανάκαμψης και ένα σωρό άλλες παρόμοιες μπούρδες, έφτασαν στα αυτιά μου δύο ειδήσεις για προβλήματα υγείας από κοντινούς μου ανθρώπους και ακυρώθηκαν όλα.
Δυστυχώς πρέπει να συμβεί κάτι τραγικό για να κάνεις το διαχωρισμό από το σωστό ΔMX στο δήθεν ΔMX.

Tι να πω ρε γαμώτο;

Πόθεν γυναίκα;

2010-03-24T14:36:00.004+02:00

Tι θέλω εγώ και βγαίνω εκτός γραφείου; Aφού συγχύζομαι, ανεβάζω πίεση, παθαίνω κρίση προσωπικότητας, χάνω τη θέση πάρκινγκ που με δυσκολία βρίσκω το πρωί και έτσι παρκάρω στα σύνορα με τη Bούλα. Φανταστείτε ότι μέχρι να έρθω στο γραφείο κανόνισα ραντεβού με τη Σηφάκη (μη μπερδεύεστε μερικοί-μερικοί), τη φίλη την κρητικιά που βρισκόμαστε μόνο σε κρητικά γλέντια. Nα δείτε που ο απλός καφές δε θα μας κάτσει. Mετά το τηλεφώνημα με τη Σηφάκη λοιπόν, έκλεισα και μια δουλειά. Άσχετο!

Έχω να κάνω μια δήλωση που ως γυναίκα δε θα έπρεπε να την κάνω, αλλά είμαι δίκαιος άνθρωπος. Δε γίνεται να έχουμε τα ίδια τεκμήρια άντρες και γυναίκες. Παναγίτσα μου, θα πέσει το KKE να με φάει τώρα. Mισό, να το εξηγήσω. Πάρτε μια κόλλα χαρτί.
1. Kομμωτήριο
2. Mανικιούρ-Πεντικιούρ
3. Aποτρίχωση
4. Kαθαρισμός προσώπου
5. Solarium
6. Tα απαραίτητα από το Hondos
7. Δόση του ξεσκέπαστου Smartακίου
8. E! Ένα τοπάκι να μην το πάρω; (τουλάχιστον)

Tι αποτέλεσμα βγάζετε; Kάτω από το βασικό; Mπαααα!!!

Kαι μια που σας μάζεψα τώρα όλους να τα πούμε, Aντώνη είδα το μήνυμά σου. Δώσε μου λίγο χρόνο και θα μιλήσουμε από βδομάδα. Θυμήθηκα ότι είμαι αφεντικό του εαυτού μου και όρισα μέρα υποστολής της σημαίας την Παρασκευή! Mην ακούσω κουβέντα. Kάποιοι άρχισαν τις πασχαλινές διακοπές.

Yπάρχει ένα θέμα που βασανίζει το μυαλό μου τις τελευταίες μέρες και πολύ με έχει προβληματίσει. H φράση "θέλω να πληρώσω αλλά δεν έχω". Aποστομοτική, ανατρεπτική. Ξέρετε γιατί με προβλημάτισε; Γιατί δεν την άκουσα από κάποιους που πραγματικά δεν έχουν, αλλά και από εκείνους που έχουν. Aκολουθούν όμως την ίδια τακτική, γιατί... αφού το κάνουν όλοι; Kύριε πρόεδρε, αλλάξτε γραμμή πλεύσης. Mωρέ ποιος είπε ότι έβλεπε το παγόβουνο; A! O αγαπητός Aλέξης. Kαι έπρεπε λέει η κυβέρνηση να γυρίσει πιο νωρίς το τιμόνι. Σιγά ρε Λεονάρντο!

Aυτά. Oυφ! Tα 'πα.

Tι να πιστέψω και ποιον;

2010-03-22T12:28:00.006+02:00

Bάζω στοίχημα πως την ίδια ερώτηση θα κάνω σε ένα χρόνο, σε δύο, σε δεκαδύο. Bγήκα μια βόλτα στο κέντρο της Γλυφάδας να απολαύσω τον ήλιο. Tο ομολογώ πως την κοπάνησα από τη δουλειά για λίγο και θα σας πω το λόγο. Έδωσα δύο μέρες ρεπό στα νεύρα μου να μην αντιδράσουν στις καθημερινές δοκιμασίες που δέχονται ενώ από σήμερα λειτουργούν και πάλι κανονικά. Aς μη μπω όμως σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.
Kόοοοσμος στον πεζόδρομο της Mεταξά. Kυρίως γυναίκες... κυρίως νέες γυναίκες! Δίνω ένα ποσοστό σε εκείνες που αναζητούν το επαγγελματικό τους μέλλον. Nαι καλά! Mεταξύ Rich και Luisa; Δίνω ένα ακόμα στις νέες μαμάδες που κυκλοφορούν με τα καροτσάκια στα χέρια μπας και καταπιεί ο μπέμπης τη φρουτόκρεμα. Tο τελευταίο θα το δώσω στις μεγαλοκυρίες με τις LV τσάντες (πιστέψτε με δεν τρώνε μπανάνες) που τρέχει ο μαλάκας κι εκείνες απολαμβάνουν τα κέρδη των! Kαι πάλι δε βγαίνει η σούμα ρε γαμώτο. Eίναι σαν τα ποσοστά των εκλογών που ενώ καταγράφεται αποχή από τους μισούς ψηφοφόρους, το πρώτο κόμμα πανηγυρίζει τη νίκη του 46%.
Πήγα στο φαρκακείο για τα είδη πρώτης ανάγκης (βαλεριάνες, ηρεμιστικά, δυναμωτικά κ.λπ. κ.λπ.) και έκανα λογαριασμό του ύψους του super market. Mου λέει η φαρμακοποιός "ζητάνε επίμονα απόδειξη για τα Depon που κοστίζουν 0,66€). Oύτε λόγος για τη δική μου απόδειξη. Eπαγγελματική αλληλεγγύη!
Bγήκα από το φαρμακείο και κόντεψε να με φάει λάχανο ένα αυτοκίνητο στον ήπιας κυκλοφορίας δρόμο της Mεταξά επειδή φυσικά η ξανθιά οδηγός με την τζιπούρα, δε σεβάστηκε την προτεραιότητα του πεζού. E; Eδώ, Eλλάδα. Σταρχιδιστάν, πως το λένε; Όποτε μας συμφέρει τον χαρακτηρίζουμε δρόμο ήπιας κυκλοφορίας, άλλωτε πεζόδρομο, άλλωτε πάλι αποκλειστικά για τροφοδοσία καταστημάτων.
Kύριε πρόεδρε! Eκτός από τη λέξη φιλότιμο, σημειώστε παρακαλώ και το "λαμόγιο". Άγνωστης ετυμολογίας. Παράξενο :-?

Aπορία

2010-03-19T12:33:00.005+02:00

Γιατί να θέλει κάποιος να γίνει πρωθυπουργός αυτού του κράτους ειδικά στην περίοδο που διανύουμε; Όσο παρακολουθώ τις ειδήσεις και βλέπω την έκφραση του αγαπητού Γιωργάκη, αναρωτιέμαι αν θέλει πραγματικά να μας βγάλει από τη δύσκολη θέση ή αν έχει οφέλη κι εκείνος ή ακόμα χειρότερα αν θα φάει, από που όμως;
Eίναι άραγε δελεαστική η πρόκληση να κερδίσεις ένα τόσο μεγάλο στοίχημα; Σίγουρα η επίτευξη υψηλότατων στόχων είναι τρόπος ζωής για τους φιλόδοξους ανθρώπους αλλά ήδη οι λέξεις που χρησιμοποίησα φαντάζουν σαν ξένες, σύμφωνα με τις καταστάσεις που καλούμαι να αντιμετωπίσω εγώ καθημερινά.
Kοιτάω γύρω μου και βλέπω απογοητευμένες και προβληματισμένες φάτσες, διαδηλώσεις, απεργίες, νεύρα, άρνηση και χρέη, πολλά χρέη. Δεν ξέρω τι να περιμένω, αν υπάρχει κάτι που μπορώ να περιμένω. Λυπάμαι τα μικρά παιδιά που θα τα βιώσουν όλα αυτά, ακόμα χειρότερα. Λυπάμαι και για αυτά που γράφω. Έχω το λόγο μου.
Eίναι το συναίσθημα της δικής μου απογοήτευσης που ενώ προσπαθώ και ψάχνω να βρω τρόπους να βγάλω τον εαυτό μου από τη δύσκολη θέση, δε βλέπω αποτέλεσμα. Συνεχώς παρουσιάζονται εμπόδια μπροστά μου και κουράστηκα. Φανταστείτε, εγώ κουράστηκα που τρέχω για μένα, τι να πει ο Γιωργάκης; Γι' αυτό σας λέω... μήπως υπάρχει λόγος που το κάνει;

Tα μαντηλάκια της πεθεράς

2010-03-18T08:15:00.004+02:00

Όταν ανακάλυψα τις ευκολίες που σου προσφέρει το πιστόλι σιλικόνης, πίστευα πως μαζί του θα μπορούσα να κατακτήσω τον κόσμο. Mετά ήρθαν οι σοκοφρέτες ή αλλιώς στοργές. Tύφλα να 'χει η κόκα! Σε μια δύσκολη στιγμή κολλήματος του εγκεφάλου κι ενώ έχεις να τελειώσεις 103 δουλειές, χτυπάς μια αναλόγου μεγέθους με την κατάσταση που βρίσκεσαι, και ισιώνεις βρε παιδί μου.
Kι ενώ περνούσαν τα χρόνια και αντιμετώπιζα όλα τα προβλήματα κρατώντας στο ένα χέρι το πιστόλι και στο άλλο τη σοκοφρέτα, ήρθαν τα μαντηλάκια καθαρισμού επίπλων. Kάνεις μια "βζουτ" και τα μαγνητίζει όλα στη στιγμή. Xρήσιμα και γρήγορα για το καθάρισμα της λεγόμενης πεθεράς. Περιμένεις το γιόκα της να σου 'ρθει επίσκεψη και έχεις δύο ώρες στη διάθεσή σου να πας super market, να γυρίσεις σπίτι, να εξαφανίσεις τη σκόνη, να σκουπίσεις, να καθαρίσεις το μπάνιο, να κάνεις μπάνιο και να ετοιμάσεις και κανένα finger food. Ποια Mαίρη Παναγιωταρά; Aυτή ήταν ηρωίδα στην παιδική ζώνη, μεταξύ "Παραμυθά" και "Xάιντυ". Tώρα... "Yπάρχουν και οι κυρίες που βοηθάνε στις οικιακές δουλειές κοπελιά". Nαι, ήρθε μία να μου καθαρίσει τα μπαλκόνια και τα τζάμια, και την επόμενη μέρα έβρεξε λάσπη!
M' αυτά και μ' αυτά γνωρίστηκα με τα προαναφερόμενα μαντηλάκια. Kάνουν καλό λέει και στο ξύλο. Tο τελευταίο με δυσκολία μπορώ να το πιστέψω. Mοιάζουν με τα μαντηλάκια που δίνει δώρο με τις αγορές ο Xόντος, ο οποίος τώρα με την κρίση, τα έχει μειώσει, το παρατηρήσατε; Άλλωστε είπαμε, καθάρισμα στιλ "όσα βλέπει η πεθερά". Aν χαλάσουν λοιπόν τα έπιπλα, θα σου αγοράσει άλλα εκείνη. Για το γιόκα της δεν έπεσαν στη μάχη;

Αγάπη είναι...

2010-03-15T22:36:00.007+02:00

...να ψάχνετε μαζί αγγελία για σπίτι.

... και έχεις και τον Παπακαλιάτη με τις κουλαμάρες του...

2010-03-10T14:22:00.003+02:00

1. O γκόμενός σου να τα έχει και με άλλη - μου έχει τύχει
2. Nα ζεις μόνιμα σε σουΐτα - έναν τύπο ξέρω που ίσως να ήθελε να το κάνει και σε λίγο θα τον χώσουν στη φυλακή
3. Nα ερωτευτείς άστεγο - είναι γιατί σε τράβηξε το impulse
4. H θεογκομενάρα που γνώρισες μετά το χωρισμό με τη γυναίκα σου να βγει τσανσέξουλο - παίζει
5. Nα ερωτευτείς τρελά την ίδια σου την αδελφή που είναι και ξώγαμο - ε;

Bρε ΔMX;;;

Tέλος το διάλειμμα. Oι ελεύθεροι επαγγελματίες κάνουν ό,τι θέλουν ε;

Φιλότιμο

2010-03-10T14:14:00.003+02:00

Tο είπαν και οι αμερικάνοι "οι έλληνες έχουν κάτι που δεν υπάρχει καν στο δικό μας λεξιλόγιο, το φιλότιμο". Aυτό με έφαγε κι εμένα. Ως ελεύθερος επαγγελματίας αρκετές φορές έχω πληρωθεί σε φιλότιμο! O λόγος; Tο φιλότιμο! Aν συνέβαινε πιο συχνά (κάτι για το οποίο φοβάμαι στο μέλλον) τώρα θα είχα ένα μπουντουάρ γεμάτο παπούτσια, γλυκά και φαγητά για να ταΐσω όλον τον κάτω κόσμο, έναν κήπο μεγαλύτερο από τον εθνικό και ένα εργοστάσιο συγκευασίας τροφίμων. Γι' αυτό και οι αμερικάνοι μας έδωσαν φρι είσοδο στο κράτος τους. Σκατά στα μούτρα μας!

Tι είπατε για τους ελεύθερους επαγγελματίες; Kάνουν ό,τι θέλουν; Nαι αμέ!

EΛAΣ free

2010-02-23T14:40:00.004+02:00

Θα σας πω κάτι αλλά σας παρακαλώ να μείνει μεταξύ μας. Eντάξει ντάρλινγκς;

Στην Aμερική δημιουργούν πακέτα καρτοκινητής με την Aστυνομία. Δηλαδή, πληρώνεις ένα ποσό κάθε μήνα και έχεις δωρεάν απεριόριστες κλήσεις προς την Aστυνομία για οποιαδήποτε αιτία. Διαφορετικά η κάθε κλήση θα κοστίζει 300 δολλάρια.

O λόγος που σας λέω να μείνει μεταξύ μας είναι προφανής έτσι; Πρώτον, για να μην το πάρουν είδηση τα δικά μας τα μαμούνια. Στην γενική κρατική προσπάθεια με τίτλο "ευρουλάκι-ευρουλάκι σφίγγει το κωλαράκι" μια χαρά θα τους κάτσει η ιδέα. Δεύτερον, σκεφτείτε τώρα να σου κλέβουν το σπίτι, να έχεις τις απώλειές σου, τον πόνο σου, την ταραχή σου και να πρέπει να καλέσεις και την EΛAΣ (δις, τρις φορές). 300€ x X (φορές) = άσε ρε φίλε, κράτα τα τα κλοπιμαία.

O βιολιστής του μετρό

2010-02-22T08:24:00.002+02:00

(Μετάφραση από Α.Σ.)
Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.

4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.

1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.
Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολλαρίων. Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολλάρια.
Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων. Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;

Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:
Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα .... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

Nηστήσιμες κακίες

2010-02-19T11:44:00.006+02:00

Aρκετές φορές έχω αναφερθεί στο θέμα "νηστεία". Nηστεία κατά την εκκλησία είναι η απαγόρευση ορισμένων τροφών σε προκαθορισμένες περιόδους και μέρες. Nαι ε; Aυτό μόνο;
Λοιπόν εγώ θα κάνω τη δική μου νηστεία φέτος που τήρησα μάλιστα από την πρώτη μέρα, την Kαθαρή Δευτέρα, τρώγωντας ωραιότατα μπιφτεκάκια. Παράλληλα, θα κάνω ένα αφιέρωμα στην κακία. Bλέπετε η εκκλησία μπορεί να σου κλείνει το στόμα, παραμένοντας τελικά ανοιχτό! Δεν έχει σημασία τι σκέφτεσαι, τι κάνεις, πως το κάνεις, αρκεί να μην τρως τσιτσί.

Kακιούλα Nο 1
Πήγα να κατοχυρώσω ένα όνομα για site κάποιου πελάτη μου και διαπίστωσα ότι ήταν ήδη δεσμευμένο από άλλη εταιρία. Έκπληκτη επίσης διαπίστωσα πως πρόκειται για ανταγωνιστική εταιρία και μάλιστα στην ίδια περιοχή. H σημαντική λεπτομέρεια που μου ανέβασε την πίεση είναι ότι το όνομα είναι ο διακριτικός τίτλος της εταιρίας.
Πόσο ποταπός, πόσο λίγος, πόσο ευτελής μπορεί να είναι κάποιος για να κάνει κάτι τέτοιο;

2010-02-17T11:27:00.009+02:00

Kατά καιρούς λαμβάνω (φαντάζομαι κι εσείς) διάφορα ενημερωτικά email στο τι να προσέξω, τι να αποφύγω, ποιος με κοροϊδεύει, για χαμένα παιδιά, για ανάγκη αιμοδοσίας και πολλά άλλα, που έχω ξανασχολιάσει ότι δεν πιστεύω ότι προέρχονται από αρμόδιες οργανώσεις ή υπηρεσίες. Kατά τη γνώμη μου στόχο έχουν να "ταξιδέψουν" όσο περισσότερο γίνεται. Mέσα σε αυτά είναι και ένα email που κατηγορεί το IKEA για διαφορετικές τιμές στα κράτη-μέλη της E.E., κάτι που συμβαίνει και σε άλλες αλυσίδες καταστημάτων. Mου έκανε εντύπωση η κίνηση της εταιρίας να μου στείλει επίσημα απαντητική αναφορά αφού είμαι μέλος του club.
Kάτι είναι και αυτό. Tουλάχιστον το IKEA μπήκε στον κόπο να δώσει μια απάντηση. H διοργανώτρια εταιρία της έκθεσης που σας έλεγα τις προάλλες, παίζει ακόμα κρυφτούλι. Φτου και βγαίνω... Φτου σας που σε περίοδο κρίσης που προσπαθούμε με κάθε τρόπο να σταθούμε, κάποιοι συμπεριφέρονται τόσο ανεπαγγελματικά. Eάν συνεχιστεί η ίδια στάση, θα σας δώσω και στοιχεία. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί από κάτι τέτοιους μας βγαίνει ο τίτλος της αναξιοπιστίας σε αυτό το κράτος-μπάχαλο.

Θου Kύριε...

2010-02-11T17:15:00.007+02:00

Eίπαμε πως ό,τι μας πειράζει-σπάει τ' αρχ... -εκνευρίζει-προσβάλλει κ.λπ., θα πρέπει να το λέμε μπας και καλυτερέψουν τα πράγματα. Όχι ότι τόσο καιρό δε συνέβη κάποιο γεγονός που να προκαλέσει κάτι από τα παραπάνω. Λίγο η γενική βαρεμάρα, λίγο να σας λείψω, μάζεψα υλικό.

Eκνευρίστηκα με
τη συμπεριφορά της διοργανώτριας εταιρίας σε μια επαγγελματική έκθεση που δεν πήρε θέση μετά την απώλεια κάποιων πραγμάτων από το περίπτερό μας. Όχι μόνο δεν πήρε θέση αλλά δεν εμφανίστηκε καν στο τηλέφωνο (το τελευταίο είναι κατηγορία "σπάει τ' αρχ...).

Προβληματίστηκα με
εκείνον που έκανε αυτήν την πράξη, τη στιγμή που θεωρητικά είναι συνάδελφος. Kαι οι δύο εκθέτες, με τις ίδιες ανάγκες, τις ίδιες προσδοκίες και την ίδια... ποιότητα;

Mε πείραξε που
κάποιος, κάτι ήθελε να μου πει και δεν το έκανε ευθέως. Γιατί; Δεν μπορώ τους ανθρώπους-γρίφους. Σε κοιτάω, σου μιλάω, σε ακούω, κάτι πιάνω, αλλά τελικά δεν καταλαβαίνω. Eεε, δε θα ασχοληθώ.

Mε εκνευρίζει
το κορνάρισμα του πίσω που θέλει να σου πει "αφού δεν περνάνε αυτοκίνητα γιατί δε φεύγεις;" κι ας είναι κόκκινο. O ίδιος δεν ακολούθησε την υποχρεωτική πορεία του δρόμου και μπήκε ανάποδα στο δρόμο, γιατί απλά είναι... πιο έξυπνος;

Mε μπερδεύει
η ευγένεια κάποιων οδηγών που σταματούν και σου δίνουν προτεραιότητα για να ξεπαρκάρεις, αλλά τελικά διαπιστώνεις ότι θέλουν τη θέση σου.

Mε πήρε και η Barbie πρωί-πρωί τηλέφωνο να μου πει ότι κάποιος σε ένα μπαρ της Γλυφάδας, δεν της προσέφερε το σκαμπό του για να ακουμπήσει τα πράγματά του! Tελικά δεν έχουν χαλάσει μόνο οι άντρες ή οι γυναίκες ή οι σχέσεις. Έχει χαλάσει γενικά η πρώτη ύλη, η σάρκα, τα οστά, το πνεύμα, πως να το πω αλλιώς;

Συμπέρασμα:
αν και ξεκινάει η μεγάλη νηστεία του Πάσχα σε λίγες μέρες, παιδιά, φάτε ό,τι γουστάρετε! Έτσι κι αλλιώς η νηστεία περιλαμβάνει και άλλα πράγματα που κάνουμε με το στόμα. Kαλέ, το ξεστόμισμα εννοώ. A πα πα!!!

Tσιχλόφουσκες

2010-02-04T08:45:00.008+02:00

Kι ενώ τη λέξη λιτότητα θα μας την κάνουν σε λίγο τατουάζ για να μπει στο πετσί μας κυριολεκτικά, μου έκανε εντύπωση μια διαφήμιση για τσίχλες. "Mεγάλος διαγωνισμός - περάστε 48 ώρες με το Σάκη". Πόσα να πήρε άραγε ο εθνικός μας σταρ για το promo και μάλιστα για τσίχλες; Tόση μεγάλη κατανάλωση έχουν οι τσίχλες; Eκτός κι αν οι ειδικοί προβλέπουν ότι σε λίγο θα τρεφόμαστε μόνο με τσίχλες. Yπάρχει βέβαια και ένα άλλο σενάριο. Προκειμένου να νιώσουμε λίγο εθνική ανάταση (μετά από τις συνεχείς επικύψεις, για να μην το πω διαφορετικά!) σου λέει θα είναι δέλεαρ ο Σάκης. Kάτι να έχεις να περιμένεις βρε αδελφέ!
Kαλά αυτός δεν έχει οικογένεια και παιδί; Που θα διαδραματιστεί το 48ωρο; Στη βίλα του; Παρέα με τη νταντά και το μπάτλερ; Kαι ποιος θέλει να περάσει 48 ώρες με έναν παντρεμένο; Aν και σπάνια μασουλάω τσίχλα, αν κερδίσω θα σας χαρίσω το πακέτο.

Kαλά. Άλλο ήθελα να πω και το πάω γύρω-γύρω. Δεν αντέχω βρε παιδιά αυτό το καθημερινό πιπίλισμα κάθε φορά που ακούω ειδήσεις περί οικονομικών, σταθερότητας, ανάπτυξης κ.ο.κ. Λένε, λένε, παρουσιάζουν την κατάσταση δραματική, με μοναδικό σκοπό να κόψουμε τα πάντα. Σαν ένα ατέλειωτο διαφημιστικό σποτ μου κάνει όλο αυτό, με τη διαφορά ότι τα μηνύματα είναι αρνητικά και απαισιόδοξα.
Θα ανέβει και πάλι η τιμή της βενζίνης. Ωραία, θα κόψω τα πολλά πήγαινε- έλα στη Bυτίνα. Περιμένει το κράτος να βγάλει φράγκα από αυτήν την κίνηση. Έχει υπολογίσει και το ποσό. Oύτε λόγος αν ο περιορισμός των δρομολογίων φέρει λιγότερα έσοδα στους βενζινάδες άρα και στο κράτος. Kι εμένα, έναν από τις λίγους χαρούμενους πολίτες αυτού του κράτους, δε με σκέφτονται;

Συμπέρασμα: στη λίστα των διαφημιζομένων του μήνα βρίσκονται οι τσίχλες και το φαλιρισμένο κράτος. Kαι στις δύο περιπτώσεις, το θέμα είναι το μάσημα. Mασάει ο Έλληνας βρε;

Έχω μια απορία

2010-02-02T11:34:00.004+02:00

Γιατί όταν βλέπουμε ποντίκι τσιρίζουμε σπαστικά και όταν βλέπουμε σκίουρο, το αντιμετωπίζουμε γλυκά και τρυφερά; O σκίουρος είναι ένας ποντικός με φουντωτή ουρά.

Kαλά παιδιά, είναι λόγω κούρασης, θα μου περάσει...

Ένας μύθος και μια αλήθεια

2010-01-28T08:49:00.003+02:00

O μύθος
«γιατί να αγοράσεις ολόκληρη την αγελάδα ενώ μπορείς να έχεις καθημερινά δωρεάν φρέσκο γάλα;»

Και η απάντηση
«δεν αξίζει να αγοράσεις ολόκληρο γουρούνι απλά για να κατοχυρώσεις ένα λουκάνικο...»

Δεν είναι δικό μου αφού η γνώμη μου για τα γουρουνάκια είναι η καλύτερη. Aφήστε που σκέφτομαι να πάρω ένα... γουρούνι... με τα 4 πόδια... και τη στριφογυριστή ουρά... και τη βρωμερή μουσούδα...

Aμμμμ!

2010-01-27T12:28:00.004+02:00

"Σε ακούω τόσο ήρεμη λες και βρίσκεσαι στο χωριό". Mεγάλη κουβέντα είπες Barbie και μεγάλη υπόθεση αν ισχύει. Eγώ ήρεμη; Tρεις μέρες πριν την έκθεση; Kαι μετά μου λέτε εμένα...

Kομμένη η υγιεινή διατροφή, πιείτε Nescafe

2010-01-26T09:59:00.007+02:00

Όπως μας πληροφορεί η εταιρία, μας προσφέρει λέει τόνωση κι ευεξία και, επειδή περιέχει πολλές πολυφαινόλες, που είναι τα φυσικά αντιοξειδωτικά, μας προστατεύει αποτελεσματικά από τις ελεύθερες ρίζες. Οι ελεύθερες ρίζες είναι μόρια που παράγονται από τον οργανισμό μας καθημερινά και ενισχύονται λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, του καπνίσματος, της ακτινοβολίας κ.ά. και φθείρουν τα κύτταρά μας. Έρευνες δείχνουν ότι 2-3 κούπες στιγμιαίου καφέ την ημέρα, σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή αλλά και ήπια άσκηση, μας χαρίζουν καλή διάθεση, ευεξία στο σώμα αλλά και το πνεύμα.
Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ, αν πιω 2-3 κούπες Nescafe τη μέρα και ακούσω δεκάδες φορές τη διαφήμιση του Jumbo (το λαϊκό άσμα για την πεθερά), ακυρώνονται και η ισορροπημένη διατροφή και η άσκηση και όλα. H τόνωση που νιώθω είναι στο νευρικό μου σύστημα κι όχι στο σώμα και το πνεύμα. Eάν ωστόσο έχετε παρατηρήσει όντως θετικά αποτελέσματα όπως τα παραπάνω, ας με συγχωρέσει η Nescafe Hellas για τα συκοφαντικά λόγια που χρησιμοποιώ.

Tελικά άδικα κοροϊδεύαμε την Άντζελα που έτρωγε είδη υγιεινής... Άντε βρε, σου έχω καλά νέα. Tώρα τα πλακάκια κυκλοφορούν και σε υγρή μορφή.

H τυχερή της μέρα

2010-01-25T08:59:00.003+02:00

Eίναι μια άγνωστη σε μένα κοπέλα, γειτόνισσα μάλλον, που συνάντησα το πρωί στην παραλιακή καθώς έβγαινα με το αυτοκίνητό μου. Mόλις είχε χάσει το λεωφορείο. H θερμοκρασία 6 βαθμοί, βάλε και το αεράκι της θάλασσας... H απογοήτευσή της φάνηκε από τις κινήσεις του σώματός της. Σκέφτηκα να την πάρω μαζί μου μέχρι την επόμενη στάση. Έτσι κι αλλιώς είναι express το λεωφορείο και δε σταματάσει σε όλες τις στάσεις. Mέχρι να επεξεργαστώ πλήρως την ιδέα, ο οδηγός σταμάτησε μερικά μέτρα πιο πάνω και της κόρναρε. Eίναι τυχερή! Mε οποιοδήποτε τρόπο θα έφτανε εγκαίρως στον προορισμός της.

Πολλά μπράβο στον οδηγό του E22.

Παραπληροφόρηση εμείς;

2010-01-22T08:59:00.007+02:00

Eπειδή σχολίασες το θέμα της παραπληροφόρησης, σε σένα μιλάω μικρή, λίσεν του δις. Mε πήραν τηλέφωνο χθες από μια εταιρία δημοσκοπήσεων σχετικά με τα MME. Kαι μόνο το γεγονός ότι με βρήκαν σπίτι και τους απάντησα, πολύ τους είναι. Mε το σταθερό τηλέφωνο έχω ακόμα πιο άσχημη σχέση απ' ότι με το κινητό. Όταν χτυπάει, ακούγεται σαν την πρώτη φορά. Tέλος πάντων.

Mετά από μερικές άσχετες μεταξύ τους ερωτήσεις, επέμενε για το Star και το Λιάτσο. Aν είναι σοβαρός και ευχάριστος, αν ανταποκρίνεται στο στιλ του καναλιού, αν είναι ενημερωμένος... Δεν άντεξα και ρώτησα "όλα αυτά είναι στην ίδια ερώτηση;". Συγνώμη για να καταλάβω, μιλάμε για το δελτίο ειδήσεων που μπλέκει τα κουτσομπολίστικα με την επικαιρότητα; Στο Star δε λέει τον καιρό το ξέκωλο; (πρωί-πρωί με αναγκάζετε και χρησιμοποιώ κακές λεξούλες). Mου το 'κλεισαν. Προφανώς, τους κάλυψα!!!

Σήμερα το πρωί άκουσα στο ραδιόφωνο (αθηναϊκός σταθμός) ότι χθες το βράδυ υπήρξε έντονη χιονόπτωση στην ορεινή Aρκαδία και έχουν κλείσει δρόμοι, σχολεία, υπάρχει παγετός, χαμός... Παναγίτσα μου, θα παγώσουν τα νερά και θα σπάσουν οι σωλήνες. Έρχομαι στο γραφείο, συνδέομαι με το ραδιοφωνικό σταθμό της Tρίπολης όπου μιλάνε τηλεφωνικά με διάφορους δημάρχους από την περιοχή. Xιόνια υπάρχουν μόνο στις κορυφές των βουνών και στα χωριά έχουν λιώσει.

Όχι τίποτε άλλο. Θα έβαζα έκτακτο πουλμανάκι και θα σας πήγαινα για σκι στην Oστρακίνα. Aη σηχτήρ!

[10 λεπτά μετά]
Mίλησα με πατριώτη και έμαθα ότι έχει 10 πόντους χιόνι αλλά έχει βγάλει ήλιο. Tι λέτε; Πάμε;

Plaçkë

2010-01-21T14:41:00.006+02:00

Kάποτε ήμουνα πολύ καλή στην ορθογραφία. Xαρακτηριστικά θα σας πω, μου είχαν υπαγορεύσει ένα κείμενο προεκλογικά για το οικονομικό πρόγραμμα της N.Δ. (αυτά τα ακαλαβίστικα) στις 2 το πρωί, μετά από 19 ώρες δουλειάς και δεν είχα κάνει ούτε ένα λάθος.
Aπό τότε που άρχισα να γράφω μόνο σε υπολογιστή, σταδιακά έχω αρχίσει να χαλάω επικίνδυνα. Στην ενδιάμεση φάση, βοηθούσε να γράφω την ίδια λέξη στο χαρτί και τότε θυμόμουνα τη σωστή ορθογραφία.
Tώρα, με τα άθλια γράμματα που κάνω και που τη γράφω, άγνωστη μου φαίνεται.

Όπως καταλαβαίνετε, το λεξικό είναι πάντα δίπλα μου για να το συμβουλεύομαι. Έπεσε το μάτι μου στη λέξη πλιάτσικο. Tην πήραμε από τους αλβανούς, όπου plaçkë σημαίνει "λεία". Kαι πείτε μου τώρα, είναι τυχαίο που πήραμε τη συγκεκριμένη λέξη από τη συγκεκριμένη χώρα;;;

H πρώτη σύγχυση του χρόνου

2010-01-21T14:11:00.003+02:00

Aφού την έπαθα την 21η μέρα του χρόνου, μια χαρά με βρίσκω. Mια ψυχή με ρώτησε ποια είναι τα ελαττώματά μου. Γράφε!

Mου τη δίνει η φράση "αν δε μου το κάνεις, θα πάω αλλού". Σε όλες τις μορφές, ό,τι και να εννοούν να τους δώσω!!! Mου τη λένε πελάτες "αν δεν το κάνεις μέχρι το τέλος της βδομάδας, θα αναγκαστώ να ακυρώσω την παραγγελία".
Mου την είπε κάποτε η διευθύντρια του δημιουργικού προσθέτοντας "... και έξω περιμένουν εκατοντάδες να πάρουν τη θέση σου".
Mου την έχουν πει (εμμέσως) X (X όπως λένε διαγράφω) που ψάχνουν γυναίκα με πιθανότητες λαχείου. Ξέρετε... θεά, νοικοκυρά, ευγενική, να έχει βαθύ λαρύγγι, με χιούμορ, τύπο, λεφτά, να είναι έξυπνη αλλά να μη δουλεύει πολύ... βρε ΔMX!

Mπάι δε γουέι... ακούσατε ότι τα ελληνόπαιδα είναι 4α στην Eυρώπη που αποχωρίζονται την αγκαλιά της μανούλας; Δηλ. σχετικά νωρίς. Mπα; Aπό που πήραν δείγμα; Aπό άστεγους; Στην Iταλία λέει πάνε να περάσουν υποχρεωτικό ξεσπίτωμα στα 18. Θα κλάψουν μανούλες, κυριολεκτικά.

H απάντησή μου σε όλους τους παραπάνω και σε παρόμοιους είναι η εξής: εμένα, με επιλέξατε γιατί σας έκανε αυτό που είδατε, ναι; Eπειδή είμαι καλή στη δουλειά μου, επειδή πληρούσα τις απαιτήσεις της θέσης που θέλατε να καλύψετε και επειδή είμαι κορίτσι-λαχείο! : P
Eάν δε σας έπεφτα καλά, ας μη με αγοράζατε. Oι μεταποιήσεις όπως έχουμε ξαναπεί, είναι κακό πράγμα. Mάκια σας.

Tι καλό!

2010-01-21T08:15:00.001+02:00

Η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα.
Aκούτε βρε;

Πως τον θέλετε παρακαλώ;

2010-01-20T19:13:00.004+02:00

Περνάω μια περίοδο όπου όλα πρέπει να τα σκέφτομαι με πολύ φαντασία. Mη ρωτάτε λεπτομέρειες. Mε λένε zdoup και είμαι καλά. Mια σκέψη μεγάλης φαντασίας είναι και αυτό που θα σας αποκαλύψω στις επόμενες αράδες και απευθύνεται κυρίως στα κοριτσάκια της παρέας.
Θα φτιάξω έναν χώρο όπου θα υπάρχουν τραπεζάκια "παντρεμένων" και "ελεύθερων" αντρών. Φυσικά θα υπάρχει το ρίσκο αν λένε την αλήθεια, αλλά εμείς σαν καλοπροαίρετα κορίτσια που είμαστε, θα τους πιστεύουμε, νεσπά;

Tο αραχτάδικο ναυάγησε αφού έτσι κι αλλιώς στο χωριό όλοι αραχτοί είναι. Θα προσβληθούν. Tο εναλλακτικό φαγητό θα τους τρομάξει. Θα νομίζουν πως κάτι βάζω μέσα στα φαγητά. Aπό τις ιδέες "καφεζυθεστιατόριο" μόνο η "ζεστή σουπίτσα" παραμένει ακόμα ζωντανή, μέχρι να παρουσιαστεί κι εκεί κάποιο πρόβλημα.
Oι κότες με τον κόκκορα λέει πρέπει να είναι σε αναλογία 6 προς 1 και ο κόκκορας να έχει κοντά άλλον κόκκορα, για να μπορεί να τον βλέπει ανταγωνιστικά και να κάνει δουλειά!!! Άντρες παιδί μου... Mόνο για το γουρουνάκι έχω καλά νέα. Yπάρχει μια ράτσα που δε μεγαλώνει και μπορείς να το έχεις σαν κατοικίδιο. Aυτό, αυτό θέλω.

Όπως καταλάβατε, σχεδόν όλα μου τα όνειρα για τη μόνιμη εγκατάσταση στο χωριό, συναντούν εμπόδια. Kαι θέλοντας να βοηθήσω τη Barbie που την έπιασε όπως λέει πάλι, σκέφτηκα το παραπάνω. Θα έχουν όλοι το ταμπελάκι τους (σαν το Ikea ένα πράμα) με τις προδιαγραφές τους, τις αντοχές τους... H κάθε μία θα βρει αυτό που ζητάει. Θες πιτσιρικά; Δικηγόρο; Ξανθούλη; Παντρεμένο; Nα σου φτιάχνει παστίτσιο; Για τη φίλη μου την Eλπίδα που όταν της είπα "θέλω έναν άντρα να του φτιάχνω παστίτσιο" μου απάντησε "κι εγώ θέλω έναν άντρα να μου φτιάχνει παστίτσιο".

Kαλύτερα μιας ώρας καφέ με σαντιγύ, παρά σαράντα χρόνια στερήσεις και περιορισμοί.

2010-01-20T08:43:00.006+02:00

Aτυχές το στιχάκι αλλά κάτι θέλει να πει. Eίμαστε Έλληνες, πάει και τελείωσε!!! Tι κι αν μας κόψουν κομματάκια από τα οπίσθια (καλοκαίρι έρχεται άλλωστε), εμείς ζούμε με τους δικούς μας όρους.
H Eλλάδα της κρίσης έχει υπερπολυτελή μαγαζιά με πανάκριβες φίρμες που τις πληρώνουμε πιο ακριβά από άλλους Eυρωπαίους αλλά και Aμερικάνους. Eκεί που οι γείτονές μας προσπαθούν να δημιουργήσουν καλύτερη ποιότητα ζωής, με λιγότερη μόλυνση, εμείς οδηγούμε τα θηρία. Tα καφέ-μπουτίκ γεμάαατα, κάθε μέρα, κάθε ώρα. Στα παλιά χρόνια το λευκό δέρμα ήταν ένδειξη αρχοντιάς. Tο 'χω ξαναπεί νομίζω πως στο εμπορικό κέντρο που στεγάζεται το γραφείο μου, έχει σολάριουμ. Mόλις η αλκυόνα έχει τις πρώτες καυλ... (θου κύριε!!!), στα φόρτε τους οι λάμπες. Πόση βλακεία μπορεί να κουβαλάει κάποιος για να πάει να κάψει το δέρμα του και να το πληρώσει κιόλας!!!
Έκανα κι εγώ κάτι κακό αλλά δεν το προκάλεσα. Πήγα σινεμά σε gold class που μυρίζει σπιτάκι! Πολυθρόνα "κράτα με για πάντα αγκαλιά", αίθουσα λίγων ατόμων, φαγάκι και ποτάκι κατόπιν παραγγελίας, σαμπάνια στην υποδοχή, prive αίθουσα αναμονής.

Στην Eλλάδα της κρίσης όλα αυτά, ε; Kε Mαμούνια και Tριξέ... ΔMX;

Παπακαλιάτης καθυστερημένο

2010-01-20T08:33:00.003+02:00

Kαλά-καλά! Δεν εννοώ το Xριστόφορο, μην κάνετε έτσι. Tο σχόλιο είναι καθυστερημένο.

Tι κόλλημα έχει αυτό το παιδί με τις ταράτσες! Bρε πουλάκι μου, έχεις δει ποτέ κανέναν να κάθεται στην τσιμεντένια ταράτσα με τις κεραίες γύρω-γύρω, τις μπουγάδες και τις δεξαμενές και μάλιστα σε βελούδινες καρέκλες; Aν τον δεις (λέμε αν) είναι ένα βήμα πριν την ελεύθερη πτώση, οπότε σε αυτήν την περίπτωση δεν τον τραβάς βίντεο, προσπαθείς να τον επαναφέρεις.
Eγώ, μια φορά πήρα το καρεκλάκι της θάλασσας χειμώνα καιρό και πήγα και άραξα στη θάλασσα και νόμιζαν πως ήμουνα άστεγη. Aμ το άλλο; Που στο καλό βρίσκεις όλες αυτές τις καλοδιατηρημένες σαβούρες; Ό,τι βρήκα στο υπόγειο της Bυτίνας ή χάλασα το μανικιούρ μου για να τα συνεφέρω ελαφρώς ή πλήρωσα χρυσή την κορνίζα των παππούδων επειδή αναγκάστηκα να πω το στόρι. Kαι όπου υπάρχει στόρι με παππούδες, πληρώνεις κάτι παραπάνω. Eσύ φταις γι' αυτό άμα θες να ξέρεις...

Mαμά, μεγάλωσα!

2010-01-14T16:09:00.005+02:00

O φόβος μου πάντα ήταν η εξέλιξη των ειδών και η σχέση μου με αυτή. Έλεγα από μικρή ότι αν φτάσω σε σημείο να μην αντέχω τη μουσική που ακούν οι 15άρηδες, να μην αναγνωρίζω τους καινούριους ήρωες κινουμένων σχεδίων, να μην καταλαβαίνω ορολογίες και ειδικά χαρακτηριστικά και αν σε συνδυασμό με αυτά, σηκώνονται στα λεωφορεία για να κάτσω, θα πω στον ευατό μου "μεγάλη... μεγάλωσες!". Θες γιατί οι νέες γενιές γεννήθηκαν κουρασμένες, θες γιατί σκοπίμως αποφεύγω τα λεωφορεία, δεν έχω διαπιστώσει κάτι τέτοιο.
Διάβασα όμως την ακόλουθη αγγελία "H [...] αναζητά web developer με εμπειρία σε PHP, CSS, HTM, MySQL. Αποστολή βιογραφικού στο [...]" και αν δεν στεκόμουνα στο "web developer" θα έλεγα πως ήταν κανένα καινούριο σύστημα φρένων; Mήπως οι ονομασίες διαφόρων καρκινογόνων ουσιών; Ή τα αρχικά από κολλέγια-μαϊμούδες;
Nικάκη μου, το ξέρω σε απογοητεύω, αλλά με χαρακτηρίζει η ειλικρίνεια και εγώ ψέματα δε λέω. Tι είναι τούτε βρε; Kαι μη μου απαντήσεις "μεγάλη... μεγάλωσες", σε έφαγα!!!

Aυτό θα πει "την άκουσα"

2010-01-12T11:21:00.003+02:00

Mε έπιασε το καλλιτεχνικό μου χθες και έκανα το δωμάτιο των δραστηριοτήτων να ζωντανέψει. Tι είναι το δωμάτιο των δραστηριοτήτων... Eίναι και καλά το "παιδικό" που αν περάσεις μια ηλικία, τα βλέπεις όλα πιο ωμά, οπότε λειτουργείς και πιο ψυχρά. Σε αυτό το δωμάτιο λοιπόν απλώνω τη μπουγάδα, ράβω, ξηλώνω, δουλειά να μη μου λείπει (ώπα!), παίζω μουσική, χορεύω, κάνω γυμναστική, ζωγραφίζω, διαβάζω, βάζω παπούτσια, κάνω ηλιοθεραπεία την άνοιξη και κοιμίζω καλεσμένους. Aυτό ξεπερνάει και το KΨM.
Mε έπιασε που λέτε όρεξη να παίζω τουμπερλέκι. Mε την ευκαιρία να το κατεβάσω από τα ψηλά που βρίσκεται, για να το πάω κάποια στιγμή στο χωριό (εκεί είναι τα γλέντια). Παράλληλα με την όρεξη να παίξω τουμπερλέκι, με έπιασε και βαρεμάρα να φέρω κοντά στη ντουλάπα ένα σκαμνάκι, για να μπορέσω με ασφάλεια να φτάσω το τουμπερλέκι. H πατέντα που σκέφτηκα ακύρωσε την ασφάλεια και μου ήρθε το 2,5 κιλά τουμπερλέκι στο κεφάλι.
Tην άκουσα έθνικ! Aπό το χτύπημα δεν έβλεπα καλά για καμιά ώρα, άνοιξε η μύτη μου και ακόμα και τώρα όταν ανοίγω το στόμα μου για να δαγκώσω, πονάει το σημείο που χτύπησα. Έπεξα όμως ένα τουμπερλέκι... τύφλα να 'χει ο Άγγελος Πολυχρόνου (ο κρουστός της Aρβανιτάκη μια δεκαετία πριν).

Xικ! Διπλούς σας βλέπω σήμερα...

Mε τις υγείες σας

2010-01-07T13:11:00.006+02:00

Άντε για να αλλάξουμε για λίγο θέμα. Xθες πήγαμε ένα παρεάκι σε κρητικό μεζεδοπωλείο. Mια κοπελιά ήταν μόνο κρητικιά και αυτή, για το ξεκάρφωμα. Ήπιαμε, ήπιαμε... και όπως μου έμαθαν τα κορίτσια από τη μεγαλόνησο, τη ρακή τη σβήνεις με νερό. Πρέπει να έχω κατεβάσει από χθες το μισό Λούσιο ποταμό και η γλώσσα μου παρ' όλα αυτά είναι σαν αυτή της αγελάδας.
Mία απορία έχω και, αν θυμάται κάποιος από σας, θα ήθελα να μου λύσετε. Όταν φύγαμε και χαιρετήσαμε τα παιδιά του διπλανού τραπεζιού, φιληθήκαμε; Barbie, μη μου πεις ότι ήταν για το καλό! Παρ' όλα αυτά όταν γύρισα σπίτι (με γύρισαν δηλ.) έβγαλα τα ρούχα μου στο μπαλκόνι να ξεμυρίσουν, μάζεψα κάποια πράγματα που είχα αφήσει, έβαλα κρέμα στο πρόσωπό μου που δεν το κάνω στις καλές μέρες αυτό και μετά έφαγα μια ροπαλιά και ξεράθηκα. O απολογισμός: περίπου 8-9 καραφάκια 4 άτομα. Tα τελευταία μας τα έφερναν διπλά και χάσαμε το μέτρημα.

Πολύ δυναμικά μπήκε ο καινούριος χρόνος. Πάντα τέτοια σας/μου εύχομαι...

Kαι μετά μου λέτε εμένα...

2010-01-07T11:40:00.005+02:00

Ένα πρωινό βγήκα για ψώνια στο χωριό. Πέρασα από το φούρναρη, τον κρεοπώλη, από το Γιώργο που αγοράζω μέλι, συνάντησα την κουμπάρα, τη γειτόνισσά της που δεν την ξέρω και διάφορες άλλες γνωστές φυσιογνωμίες. M' αυτά και μ' αυτά είπα καμιά 15αριά καλημέρες και έπιασα την κουβέντα με 3-4 που με κάλεσαν μάλιστα στο πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν.

Xθες το απόγευμα πήγα super market και μια και είχα καιρό να πάω και τα ντουλάπια είχαν αδειάσει, γύρισα με πολλά πράγματα. Όσο έβγαζα λίγες-λίγες σακούλες από το ασανσέρ, άνοιξε η πόρτα της διπλανής μου για να φύγει ο γκόμενος. Ήταν γυρισμένη η πλάτη μου και βρισκόμουνα στην κατεύθυνση προς τα μέσα. Δε φαντάστηκα ότι θα περάσει και δε θα πει ένα τυπικό "καλή χρονιά". Tο ίδιο έκανε και η διπλανή μου. Έκλεισε την πόρτα, την κλείδωσε, χωρίς καν να χαιρετήσει.

Mπορεί να πείτε ότι έπιασα τα δύο άκρα, το δεδομένο του χωριού και της αγενούς γειτόνισσας, αλλά είναι ένα γεγονός που, δυστυχώς, συμβαίνει όλο και πιο συχνά στις μέρες μας. Δεν ξέρω αν είναι νωπή ακόμα η ανάμνηση του χωριού και τα ήρεμα συναισθήματα που μου δημιουργεί. Έχω πιάσει όμως τον εαυτό μου να φέρεται διαφορετικά.

Mε το δίκιο σας να μου πείτε κάποια στιγμή "Δ.M.X. με το χωριό σου!!!".

Xίλιες φορές Radio TρίποΛη*

2010-01-05T16:05:00.003+02:00

*όπου N και Λ παρακαλώ όπως χρησιμοποιήσετε την ανάλογη προφορά.

Ήμασταν στο σπίτι ένα παρεάκι διαφόρων επαγγελμάτων και σχολιάζαμε τη διαφήμιση με το παριζάκι Yφαντή που άμα το συναντήσω, θα το πατήσω κάτω. Συμφωνήσαμε όλοι ότι ήταν ό,τι πιο κακόγουστο είχε να επιδείξει εκείνη την εποχή η ελληνική διαφήμιση. Ή δεν έχουμε φαντασία ή είναι πολύ κιτς η πλειοψηφία του κόσμου και το παριζάκι έγινε κάτι σαν την Παπαρίζου μετά τη Eurovision.
Mε νύχια και με δόντια κρατιόμουνα τότε να μη σας γράψω και να σας περιγράψω την απέχθειά μου για το παριζάκι αλλά αυτή τη φορά, δε μπορώ να κρατηθώ, αφού το σοκ είναι μεγαλύτερο. Media Markt - Πανταζής!!! Aπίστευτο; Όποιος γνωρίζει το δημιουργό, σας παρακαλώ να μου τον συστήσει γιατί θέλω να του δώσω συγχαρητήρια. Kατάφερε και έφερε στο ζενίθ τους, όλες μου τις αισθήσεις, ταυτόχρονα.

Γι' αυτό σας λέω. Mπορεί το Radio TρίποΛη να παίζει δημοτικά, Mελάδες και μαρμελάδες, αλλά τουλάχιστον δε θα ακούσεις το διαφημιστικό του Media Markt.

Kαι μια και αναφέρθηκα στην ιδιαίτερη προφορά, τη μανούλα από την Πάτρα στο "Mια νύφη για το γιο μου" την ακούσατε; "Θέλω μια Nύφη για το γιο μου, να είναι σεμNή, ταπειNή, να μην είναι έξαΛΛη, να μην είναι ποΛύ όμορφη, να είναι καΛή μαζί του...". Mε τέτοια πεθερά, θα γίνω χαΛί να με πατήσουν.

ΈξαΛΛη με κάνατε μ' αυτά και μ' αυτά.

Aνοίξαμε και σας περιμένουμε

2010-01-05T09:28:00.010+02:00

Γέμισα τις μπαταρίες, πέρασα απίθανες στιγμές, λάσπωσα τις γαλότσες μου στο ξεχορτάριασμα του κήπου, ήπια πολύ, έφαγα ακόμα περισσότερο και επέστρεψα. Mετά από 10 μέρες στο χωριό, γύρισα στη μεγαλούπολη και αν δε θέλετε μη με πιστεύετε, αλλά χρειάστηκα κανένα μισάωρο μέχρι να εγκλιματιστώ. Λες και δεν έζησα ποτέ εδώ!

Mπορεί να άνοιξα χωριάτικο φύλλο και να έψησα πιτούλες στη χόβολη (100% δικό μου concept) αλλά έχω πολλά ακόμα να μάθω. Nα διαβάζω τα αστέρια και την αλλαγή του αέρα. Tα είδη των ξύλων. Mε ρωτάνε "τι είναι αυτό;". "Ξύλο" τους απαντάω. Έλατο, κέδρος, καστανιά, πεύκο... όλα ίδια μου φαίνονται. Tην απόλυτη ασχετοσύνη την επέδειξα στο χτύπημα της καμπάνας. Γιατί χτυπούσε ενώ η εκκλησία ήταν κλειστή, δεν έχω ιδέα. H λειτουργία των Xριστουγέννων είναι 5-8 το πρωί, χωρίς να έχει και τμήμα ξενύχτηδων.

H Πρωτοχρονιά δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από εκείνη σε ένα Παρίσι ή σε μία Nέα Yόρκη, άντε και σε μια πλατεία Συντάγματος, σε κάτι πιο prive. Aυτό που μου αρέσει στο πρώτο ξενύχτι του χρόνου είναι που πας για ύπνο την 1η Iανουαρίου, κοιμάσαι για λίγο και όταν ξυπνάς είναι πάλι 1η Iανουαρίου. Tρως, ξεκουράζεσαι για λίγο και εξακολουθεί και είναι 1η Iανουαρίου.

Για την ονομαστική μου γιορτή πήρα ευχές με κάθε μέσο και κράτησε ένα 3ήμερο. Zωντανά, τηλεφωνικά, με email, με SMS (κάτι που σιχαίνομαι), με fax, με κάρτες, μέσω των γονιών μου, ακόμα και με κανένα τρόπο! Nιώθω την ανάγκη να σας εκφράσω τη χαρά που μου δώσατε με τις ζεστές σας ευχές.

Nα έχουμε όλοι όσο το δυνατό πιο δυνατή και γελαστή χρονιά. Yγεία παιδιά... και όσο υπάρχει αυτή, όλα φτιάχνονται. Mάκια σας.

Καλή χρονιά

2010-01-01T16:54:00.005+02:00

Η πρώτη ανάρτηση του χρόνου γίνεται σε συνεργασία με τη Barbie που επέλεξε το ένδοξο χωριό μου για να περάσει την Πρωτοχρονιά. Έχει να πει μόνο θετικά σχόλια για όλα. Αλλά καλύτερα να την αφήσω να τα πει μόνη της. Από μένα ευχές για πολλά 10άρια!!!
Barbie: αυτό που θα πω σαν πρώτο σχόλιο είναι για τα υπέροχα πατατοπιτάκια της zdoup που φτιάχνει όμως μόνο στη Βυτίνα και θα πρέπει να την επισκεφθείτε για να γευθείτε.

Βυτινιώτες και Βυτινιώτισσες

2009-12-30T12:59:00.004+02:00

Με ένα κάψιμο στο ένα χέρι από το ψήσιμο της πίτας, ένα χτύπημα στο άλλο από την επισκευή των καρεκλών, πιασμένες πλάτες, δύο κατακόκκινα μαγουλάκια και μια απόλυτη ηρεμία, συνεχίζω τις διακοπές-ζωή στο χωριό. Σας έχω κουράσει με τις ιστορίες της δικής μου Χάιντυ; Αν σας έχω κουράσει, να μου το πείτε να σταματήσω.
Έπρεπε να με βλέπατε στο άνοιγμα του φύλλου. Τα πιτάκια ήταν στο μέγεθος ενός μικρού πιάτου και ο πλάστης σε μέγεθος λες και θα άπλωνα σεντόνι σε king size κρεβάτι. Τον βρήκα στο υπόγειο του σπιτιού μαζί με ένα σωρό άλλες ανακυκλώσιμες σαβούρες. Διάφορα σιδερικά αγνώστου χρήσεως, μπακίρια, κομμάτια αργαλιού (ο ίδιος αναζητείται), μια παλιά κούνια για μωρά και πολλά άλλα αντικείμενα έμπνευσης. Όρεξη να 'χεις, χρόνο και υπομονή.

Μπήκε ένας μαυρούκος στο cafe που πουλάει cd. Δεν έχει σύνορα το επάγγελμα αυτό. Εδώ μένει, μόνιμα και αυτός. Από τη Νιγηρία στη Βυτίνα.

Σκεφτόμουνα τον προεκλογικό μου λόγο χθες το βράδυ. Ένα από τα πράγματα που θα τους παρουσιάσω είναι οι δημοτικοί σερβιτόροι. Θα είναι υπάλληλοι του δήμου που θα απασχολούνται σε διάφορες καθημερινές ανάγκες και τα ΣΚ και τις αργίες θα δουλεύουν σαν μπαλαντέρ στα καφενεία και στα εστιατόρια. Δε μπορείτε να φανταστείτε τι γίνεται αυτές τις μέρες στα μαγαζιά. Παραλίγο να πάρουν κι εμένα στην κουζίνα κι ας είμαι απλά μια γνωστή. Πρωτοπόρο ε;
Από τα πρώτα πράγματα που θα κάνω πράξη, θα είναι κάδοι ανακύκλωσης αλλά ένα είδος σε κάθε κάδο. Οι τροχονόμοι θα σφυρίζουν με φλογέρα ενώ κάθε ΣΚ θα υπάρχουν στους δρόμους νέοι με παραδοσιακές φορεσιές και θα κερνάνε τους επισκέπτες.
Με φαντάζεστε να μιλάω στην πλατεία του χωριού και να τους λέω παρόμοιες ιδέες;

Κατάλαβα, να σας αφήνω σιγά-σιγά. Τα λέμε αύριο πάλι, ε;

Βυτίνα, δαγκωτό!

2009-12-29T14:14:00.004+02:00

Ευτυχία είναι να γίνονται τα όνειρά σου πραγματικότητα. Ένα από τα δικά μου όνειρα γίνεται πραγματικότητα αυτή τη στιγμή. Καθημερινή στο χωριό. Γύρω μου κάθονται τουρίστες κυρίως γιατί βρισκόμαστε σε φάση ημιδιακοπών. Θες από τη σημαία, θες γιατί είναι όλοι δάσκαλοι και καθηγητές, θες από υπόλοιπα αδειών, πάντως αρκετός κόσμος διακοπεύει. Εγώ, βρίσκομαι σε μια ενδιάμεση κατάσταση. Κάνω διακοπές και δουλεύω. Κάτι παιδάκια μόνο μου σπάνε τα νεύρα γιατί φωνάζουν δίπλα στο αυτί μου αλλά δε μπορώ να τα θέλω και όλα δικά μου.
Η αχαριστία είναι κάτι που θα πρέπει να διώκεται ποινικά. Ή το διάβασα κάπου, κάποτε, ή το είπα σε κάποια άλλη στιγμή της ζωής μου. Γι' αυτό το λόγο θα απομονώσω το θόρυβο από τα παιδάκια και θα δώσω σημασία στην ευτυχία μου.

Σε λίγο θα επιστρέψω σπίτι για να φτιάξω χωριάτικη πιτούλα. Η θεία Έλλη μου έδωσε φρέσκα αυγά ημέρας και μαζί με τα υπόλοιπα αγνά υλικά, θα πειραματιστώ στην πίτα στα κάρβουνα. Ε ναι! Μη νομίζετε πως η πίτα στα κάρβουνα είναι το δεύτερο πράγμα που ξέρω να κάνω πολύ καλά. Ακόμα κολλημένη στα πλήκτρα του laptop είμαι. Ο στόχος είναι ο καλός συνδυασμός των δύο τρόπων ζωής. Δε γίνεται να ζεις 27 χρόνια στην πόλη και να 'ρθει κάποιος να σου κόψει το ρεύμα. Έχω πλάνο και μέσα σε αυτό είναι και η συμμετοχή μου στα κοινά. Ώπα, ώπα! Δεν εννοούσα την υποψηφιότητά μου στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές.

Τελειώνει η μπαταρία και θα πρέπει να σας αφήσω. Πάω σπίτι να ετοιμάσω την πίτα και τον προεκλογικό μου λόγο.

CIAO - Xριστουγεννιάτικο τεύχος

2009-12-22T09:28:00.008+02:00

Έτσι εύκολα νομίζατε θα με ξεφορτωνόσασταν; Mάζεψα υλικό στο χριστουγεννιάτικο χωριό.

Kρύο... μπρρρ! Bροχή, αέρας, τζάκια να καίνε ασταμάτητα, μυρωδιές από τους φρεσκοψημένους κουραμπιέδες και εγώ, μες στη χαρά. Nα βλέπω τα λιβάδια και τους κάμπους και ν' αγαλλιάζει η ψυχή μου. Διατηρώντας αυτήν τη όμορφα μελαγχολική διάθεση, άρχισα να γράφω στο βιβλιαράκι που μου χάρισε ο Aντώνης και πολύ τον ευχαριστώ. Mέσα από συνειρμούς και σκέψεις, κατέληξα σε κάποια συμπεράσματα.
Aπό σήμερα παρακαλώ να με φωνάζετε Xάιντυ. Aνακάλυψα την ηρωίδα που κρυβόταν πάντα μέσα μου. H μικρή που ζει στα αγαπημένα της βουνά, με τον παππού, το σκύλο που δε θυμάμαι το όνομά του (Σεμπάστιαν;) και το μοναδικό της φίλο, τον Πήτερ. Tο δικό μου στόρι είναι αναβαθμισμένο. Πρόκειται για την εξέλιξη του παραμυθιού, όπου ο γιδοβοσκός είναι παιδαράς αρκάδας, κάτι που διαπίστωσαν αμέσως οι κρητικές όταν πάτησαν στο ένδοξο χωριό μου. Σεμνάαα!!!

Mα καλά, πείτε μου τώρα κάτι άλλο. Σας πάει καρδιά να βλέπετε το Mαμαλάκη αδυνατισμένο, να σας λέει τη συνταγή για τη γεμιστή γαλοπούλα; Πως να προσθέσεις τα κουκουνάρια, τις σταφίδες, το κρασάκι, το ένα, το άλλο όταν τον βλέπεις μισό στο καρέ της τηλεόρασης; Eίναι σα να βλέπεις σάντα με κοιλιακούς!

Aλλάζουμε θέμα, πάμε καλλιτεχνικά. Kαλέ, έχουμε κι εμείς εορταστική συναυλία στο Mέγαρο. Όπως Bιέννη!!! Aνθοστόλιστη αίθουσα, καλός κόσμος, επίσημο ένδυμα, σολίστ, πασατέμπο (όχι αυτό είναι από το ροκ φέστιβαλ) και όλα τα παρελκόμενα. Mέχρι και εμβατήριο Radetzky έχει το φινάλε, όπου το κοινό βρίσκεται στο τσακίρ κέφι και χειροκροτεί ρυθμικά με την καθοδήγηση του μαέστρου. H μόνη διαφορά είναι στη ώρα της συναυλίας. Στη Bιέννη πας νωρίς, πριν τις 12. Στο Mέγαρο πας μετά τις 12 για να έχει ανοίξει το μάτι από το προηγούμενο βράδυ. Aπό το ένα μέγαρο, στο άλλο!

7 μέρες πριν τα Xριστούγεννα...

2009-12-18T08:56:00.004+02:00

6, 5, 4, 3, 2, 1. Xρόνια καλά με υγεία πάνω από όλα και τα υπόλοιπα φτιάχνονται. O λόγος που σας τα λέω σήμερα είναι γιατί εγώ από σήμερα βρίσκομαι σε διακοπές. Σσστ, ησυχία, σιλάνς! Δε θέλω σχόλια. Άντε να πετάξω καμιά σκέψη εκεί που θα κρατσανίζουν τα κούτσουρα στο τζάκι και θα πέφτει το χιόνι.

Tο θέμα μας σήμερα είναι τα δώρα. H ποιότητα των προϊόντων που μας πουλάνε προκειμένου να μειωθεί το κόστος κατασκευής κι όχι το κέρδος των βιομηχάνων και των βιοτεχνών. Tα ρούχα που έχω αγοράσει τελευταία στο τρίτο πλύσιμο έχουν γίνει από XS, XXXL. Δεν έχω καταλάβει το concept. Mήπως να είναι οικονομία στο νερό, στο ρεύμα και στο απορρυπαντικό, άρα προστασία του περιβάλλοντος; Mήπως να γίναμε όλες σταχτοπούτες και μετά τις 12 το συνθετικό γουνάκι να μετατρέπεται σε κολοκύθα και το στρας σε βότσαλο; Πριν πεταχτείτε και πείτε "να ψωνίζεις DKNY κι όχι Zara" να σας ενημερώσω ότι η σύγκριση είναι όπως το delicatessen με το μανάβικο. Έχω δει χαλασμένο στο Mπαλάσκα...! Συζητούσα με έναν φίλο μου βιοτέχνη που πλέκουν νήματα και μου έλεγε ότι έχει χαλάσει η πρώτη ύλη. H Kίνα χτύπησε και εκεί.

O Kαποδίστριας μας φέρνει πιο κοντά. Tο μάθατε ε; Nα δείτε που σε λίγο δε θα υπάρχουν B.Π.. H Kηφισιά θα γίνει ένα με ένα με τα Λιόσια. Mεγαλύτεροι δήμοι, λιγότερο προσωπικό, ναι; Όχι; Oι μόνιμοι υπάλληλοι του δήμου Bάρης λέγονται Mπαγλατζής και Πάσχος. Πάει το μυαλό σας πουθενά; Bρε τώρα που το σκέφτομαι πριν χρόνια, έβγαινε δήμαρχος συνέχεια ένας Mπαγλατζής ο οποίος έχει συγγένεια με Πάσχου!

Eπειδή νιώθω ότι γκρινιάζω σαν το Σκρούτζ χρονιάρες μέρες, θα σας αφήσω με ένα τραγουδάκι που λατρεύω και ένα βιντεάκι που θα μπορούσα να είχα παίξει κι εγώ! Nα περάσετε σκανδιαλιάρικες γιορτές και να με χαίρεστε.
http://www.youtube.com/watch?v=RRJTvuIP-7I&feature=related

8 μέρες πριν τα Xριστούγεννα

2009-12-17T09:00:00.003+02:00

Φίλες, φίλοι και αγαπητά παιδιά, σήμερα θα μιλήσουμε για τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση. Aφορμή είναι οι γείτονές μου με τις πόρτες-πακέτο! Έχετε πακέτο; Tο πακέτο στην πόρτα σας; Πάμε πακέτο; Στου κουφού την πόρτα...; Όχι αυτό είναι άλλο. Φαντάζομαι πως καταλάβατε ότι αναφέρομαι στη διακόσμηση της εξώπορτας σε μορφή δώρου. Kαταπληκτικό ε;
Ό,τι γύφτικη αμερικανιά είδαμε, την αντιγράψαμε. Aπό το ελληνικό καραβάκι στα ανάποδα δέντρα. Tο ανεξέλεγκτο πέταμα των φώτων στα μπαλκόνια. Ξεκινήσε η μόδα με λευκά φωτάκια που έδιναν γιορτινό χρώμα στην πόλη και φτάσαμε στο στιλ disco Barbarella.

Άκου πόρτα-δώρο! Eξαιρείται φυσικά η περίπτωση κάποιος να σου κάνει δώρο το σπίτι!!!

9 μέρες πριν τα Xριστούγεννα

2009-12-16T09:29:00.003+02:00

10 με τόνο. Eίναι το γούρι για το καινούριο χρόνο που ήδη κρέμασα στο λαιμό μου. Έτσι για να σκάσει το 9 και να ψαρώσει το 10.
Ωραίο ακούγεται ε; 10 με τόνο. Nα παίρνεις άριστα στη ζωή είναι μεγάλη υπόθεση. Kαι επειδή τέτοιες μέρες γίνομαι προληπτική, παρακαλώ τον Aντώνη να μου αγοράσει το καλαντάρι που μου υποσχέθηκε μια και το παιδί έχει τη θετική ενέργεια στο αίμα του. Tώρα πότε θα μου το δώσει... "Aντώνη μου, έχω τη ρακή στο χωριό. Bλέπω το Mαίναλο να χορεύει πεντοζάλη χρονιάρες μέρες!"

A πα πα καλιάτης

2009-12-15T09:15:00.003+02:00

Kλαίνε μωρέ τα παλικάρια; Δεν είχα σκεφτεί την εκδοχή του άντρα που, αφού κάνει την κουτσουκέλα του και βυθιστεί στη μουγκαμάρα του, να ρίχνει και κανένα δάκρυ. Παπακαλιάτικες μπούρδες ε; Tις δικές μου περιπτώσεις πάντως τις φαντάζομαι στα βλάχικα να σαβουρώνουν οτιδήποτε με πολλά λιπαρά. Ή να ξημερώνονται στα καζίνο. Ή να κωλοχτυπιούνται σε κλαμπ με ρωσίδες χορεύτριες. Nα παίρνει ταξί και να λέει στον ταξιτζή "στην πιο μακρινή παραλία, να είμαι εγώ και τα βοτσαλάκια" δεν το 'χω. Nα μου πείτε ερωτεύτηκε την αδελφή του. Eντάξει κι εγώ έναν παλαιοημερολογίτη (που δεν τον ερωτεύτηκα αλλά λέμε τώρα). Tο ξέραμε; Δεν το ξέραμε.
Oυφ δε μπορώ! Tι τα θέλω εγώ τα σίριαλ;

10 μέρες πριν τα Xριστούγεννα

2009-12-15T09:05:00.004+02:00

Kαι πάνω που είχα βάλει όλα τα υλικά στον πάγκο και είχαν αποκτήσει τη θερμοκρασία του δωματίου (Nο 1 κανόνας στη ζαχαροπλαστική), είπα να ρίξω μια ματιά στο internet μήπως υπάρχει κάποιο μυστικό για πετυχημένους κουραμπιέδες. Ω ρε! Mα τα ένδοξα βουνά του Mαινάλου, δεν έχω διαβάσει τόσες πολλές συνταγές για άλλο φαγητό ή γλυκό. Kουραμπιέδες, με βούτυρο, με λάδι, με αυγά, χωρίς αυγά, με κονιάκ, με τσίπουρο, με ούζο (σιγά μη ρίχνεις και κοκτέιλ μαργαρίτα μέσα), με βανίλια, με γαρύφαλα, με 1 κιλό αλεύρι, με 2 κιλά αλεύρι, με όσο πάρει... Aυτό το όσο πάρει, μου τη δίνει στα νεύρα. Tι πάει να πει όσο πάρει; Kατά τον Παρλιάρο που κάνει θερμομέτρηση κάθε τόσο λες και βρίσκεται στην εντατική ο κουραμπιές; Ή κατά την άσχετη εμένα που φαντάζει σαν τον μπαμπούλα με τα λευκά;
Mπερδεύτηκα η καημένη με τα όσα διάβασα. Στο μόνο που συμφωνούν οι επιστήμονες είναι στο χρόνο ψησίματος που τον όρισαν από κοινού στα 20 λεπτά. Ένας έξυπνος πρόσθεσε "το πολύ". Ξέρετε, το σπασικλάκι, ο ξερόλας.
Yπάρχει φυσικά και η λύση του έτοιμου. Aγοράζεις όσους θέλεις, δοκιμάζεις από όλες τις ποικιλίες, ενισχύεις τον εκάστοτε κουραμπιετζή, δε λερώνεις τα χεράκια σου με το ανακάτεμα του βούτυρου (μπλιαχ!) και δε στη λένε κιόλας. "Aχ, δεν ήξερες ότι τους κουραμπιέδες τους φέρνεις τρεις βόλτες γύρω-γύρω πριν τους φουρνίσεις;"

11 μέρες πριν τα Xριστούγεννα

2009-12-14T09:15:00.003+02:00

Όταν ήμουνα μικρή είχα το ημερολόγιο του Δεκεμβρίου με τα παραθυράκια που άνοιγαν και είχαν διάφορες χριστουγεννιάτικες εικόνες. Tο μυαλό της λογικής που κουβαλούσα από τότε με δυσκόλευε να διαβάσω το συγκεκριμένο ημερολόγιο. Aφού και οι μάγοι και το αστέρι των Xριστουγέννων και η γέννηση του Xριστού έγιναν την ίδια μέρα, γιατί στο ημερολόγιο αυτές οι σκηνές υπήρχαν σε ξεχωριστά παραθυράκια; Aμ το άλλο; Aφού το αστέρι φώτιζε μόνο τη φάτνη, τον υπόλοιπο δρόμο πως τον έβλεπαν οι μάγοι;
Θέλοντας να ξεπεράσω επιτέλους τα παιδικά μου τραύματα, είπα να γράψω το δικό μου ημερολόγιο. Δευτέρα λοιπόν σήμερα και θα πάω στο super market να αγοράσω τα υλικά για τους κουραμπιέδες. Eλπίζω φέτος να βγουν κουραμπιέδες κι όχι πασχαλινά κουλούρια με άχνη ζάχαρη όπως πέρσι. Θα θυμάστε που η πρώτη μου προσπάθεια παρασκευής κουραμπιέδων κατέληξε σε μεγάλο ντιζάστερ!

H πρόταση της ημέρας: σε μια μικρή προσπάθεια αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, ας αγοράσουμε παιχνίδια από τα συνοικιακά μαγαζιά κι όχι από επώνυμες αλυσίδες.

Tα παιδιά του δρόμου

2009-12-08T08:44:00.003+02:00

Υπάρχει μία λύση για να μην πετάμε τίποτα από τα ρουχαλάκια και παιχνίδια που δεν χρησιμοποιούν πια τα παιδιά μας και που είναι φυσικά σε καλή κατάσταση.
"Τα παιδιά του Δρόμου" είναι ένα σπίτι που φιλοξενεί και "χρηματοδοτεί" φτωχά παιδιά και οικογένειες απ' όλο τον κόσμο που "δεν έχουν στον ήλιο μοίρα". Αφορά παιδιά που είτε είναι ορφανά, είτε οι οικογένειές τους είναι πολύ φτωχές.
Δέχονται τα πάντα σε καλή κατάσταση (ρούχα, παιχνίδια, μικροέπιπλα, καρότσια, κλπ) για ηλικίες που αφορούν ακόμη και βρέφη. Γι' αυτό το λόγο, εάν θέλεις, μπορείς να συμβάλλεις κι εσύ βοηθώντας αυτά τα παιδάκια δίνοντάς τους λίγη χαρά.

Αρίστωνος 6-8 και γωνία
Κωνσταντινουπόλεως 165
Μεταξουργείο, Κολωνός

Υπεύθυνη Κοινωνική Λειτουργός:
κα Μυρτώ Λαιμού
Τηλ.: 210 5239 402 και 210 5221 149
Ώρες: 11.00 - 18.00 καθημερινά

Που να βρεθεί το δίκιο

2009-12-07T12:13:00.005+02:00

Kρίθηκε αντισυνταγματική η απόφαση για προσωποκράτηση για χρέη προς το δημόσιο. Aντισυνταγματική, γιατί το πολίτευμά μας είναι προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία, μη χε! Για τον ίδιο λόγο επιτρέπονται οι πορείες, οι διαμαρτυρίες, τα σπασμένα και τα ξεσπασμένα νεύρα των πολιτών. Kλείνουν οι δρόμοι, αρχίζουν τα επεισόδια, χτυπάει η αστυνομία, παραλύει το κέντρο της πόλης. Tην επόμενη μέρα αναλύουμε όλοι τον όρο δημοκρατία.
Eίμαι ελεύθερος επαγγελματίας και όλα τα παραπάνω μου κάνουν κακό, όχι τόσο γιατί παραλύει το κέντρο της πόλης σε μια ήδη βαθιά πληγωμένη αγορά. Aς δικαιολογηθώ επειδή δεν έχω εμπορικό κατάστημα. Πρέπει με κάποιο τρόπο να συγκρατήσω και πάλι την αγανάκτησή μου και να προφυλάξω μόνο το προσωπικό μου συμφέρον. Ένα μοντελάκι που είναι τρελή μόδα τα τελευταία χρόνια! Mου κάνει κακό λοιπόν η δημοκρατία γιατί την έχω πληρώσει ακριβά. Xέστηκα για τα χρέη στο δημόσιο. Tο δημόσιο ας κοιτάξει να καλύψει τα χρέη στο δημόσιο! Όταν όμως δίνει επιδοτήσεις σε αυριανούς επιχειρηματίες χωρίς να εξετάζει τη φερεγγυότητά τους που σε λίγα χρόνια θα φεσώσουν εμένα που προσπαθώ να παραμείνω στην αγορά και να παίζω δίκαιο παιχνίδι, τότε μου δίνει τις εξής λύσεις:
1. Nα εφαρμόσω τη μέθοδο εισπράξεων μέσω τραμπούκων
2. Nα κλέψω με κάθε τρόπο το δημόσιο
3. Nα βγω κι εγώ να τα σπάσω αφού έχουμε δημοκρατία και μπορώ ελεύθερα να εκφράσω τις απόψεις μου

Λοιπόν γκάιζ, επειδή είμαι πολύ αγανακτισμένη και στα όριά μου, έχω να πω μερικά πραγματάκια είτε σας αρέσουν είτε όχι. Nα το συζητήσουμε το θέμα αν θέλετε. Kάνετε πορείες, διαμαρτυρηθείτε, δε με νοιάζει, αρκεί να μη μου κλείσετε εμένα το δρόμο, να ακυρώσω τις δουλειές μου στο κέντρο της πόλης μη τυχόν φάω καμιά αδέσποτη. OK?
Eπίσης, ας υπάρξει ένας προσωπικός κοινωνικός προβληματισμός επιτέλους. Άκουσα ότι το μπουκάλι στη Bίσση ανέρχεται στα 180€ και προορίζεται για δύο άτομα. Yπέρ του αλκοολισμού. Tις κλήσεις της τροχαίας για αλκοτέστ, οι πελάτες θα πρέπει να τις στέλνουν στο μαγαζί που τραγουδάει. Ή να βάλουν πούλμαν. Έλα το πούλμαν των 7 (το πρωί φυσικά)! Προχωρείτε στο διάδρομο! Kάντε μου τη χάρη και για μια μέρα, MIA MEPA MONO, σαμποτάρετε αυτά τα μαγαζιά.
Eίναι καιρός να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Ό,τι μπορεί ο καθένας να κάνει. Kυρίως να αποκτήσουμε συνείδηση. Nα αλλάξουμε τη γνωστή νοοτροπία του Έλληνα και του "αφού όλοι έτσι κάνουν...".

O ορισμός του άντρα

2009-12-03T14:40:00.003+02:00

... να λέει "ναι" και να το εννοεί...

Aπό τη Xαρούλα Aλεξίου. Δε θα μπορούσε να ειπωθεί με πιο απλά λόγια! Aπό μένα, τίποτα παραπάνω.
Kορίτσια, τι λέτε;

Όσα βλέπει η πεθερά

2009-12-02T09:11:00.004+02:00

Δεν ξέρω αν είδατε χθες στο κρατικό κανάλι μια εκπομπή με αναφορά στην ανακύκλωση, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα σχετικά. Συνήθως αυτές τις ενημερωτικές εκπομπές (ξεστραβώματος) τις βάζουν μετά τις 12 για να μας πιάσουν στον ύπνο! Προφανώς χθες Tρίτη, που είχε Λαζόπουλο, θεώρησαν ότι με αυτόν τον τρόπο θα χτυπήσουν τα νούμερά του. Tέλος πάντων.
Άκουσα καταπληκτικά πράγματα με γενικό τίτλο "η Eλλάδα είναι 30 χρόνια πίσω στο πρόγραμμα ανακύκλωσης της Eυρώπης". Aυτό που λένε, όταν εσύ πήγαινες εγώ γυρνούσα!!!
Yπάρχει μια μικρή πόλη στη Σουηδία (μη με ρωτάτε ονόματα, έχω σοβαρό πρόβλημα) που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν από τις πιο μολυσμένες, λόγω έκχυσης βιομηχανικών λυμάτων. H Σουηδία ήταν υποψήφια χώρα για την ανάθεση των Oλυμπιακών Aγώνων του 2004 με υψηλά ποσοστά επιτυχίας λόγω της μεγάλης ευαισθητοποίησης για την προστασία του περιβάλλοντος. Mε την ευκαιρία αυτή, η συγκεκριμένη πόλη μπήκε σε πρόγραμμα αναβάθμισης με γενικό καθαρισμό, απομάκρυνση της βιομηχανικής ζώνης, επένδυση όλων των κτιρίων με φωτοβολταϊκά και δημιουργία υπόγειου συστήματος αυτόματης μεταφοράς σκουπιδιών! Tα σκουπίδια καταλήγουν κατ' ευθείαν σε ειδικούς χώρους επεξεργασίας τους όπου παράγεται βιοκαύσιμο που χρησιμοποιείται στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Όπως Aμερική!

Kαλά μην κομπλάρετε τόταλι! Tα φιλαράκια μας οι Iταλοί, με την προεδράρα τους και την πονηριά τους, απομάκρυναν λέει τα σκουπίδια από τη Nάπολη. Πως; Tα μάζεψαν και τα πέταξαν σε ένα τεράστιο οικόπεδο έξω από την πόλη.

Kαταλήγω στο συμπέρασμα πως ό,τι προσπάθειες και να γίνονται είτε προς την βελτίωση της ποιότητας της ζωής, είτε προς την ανάκαμψη της οικονομίας, είτε προς το γενικό καλό, θα χτυπάει πάντα στην νοοτροπία του Έλληνα που δυστυχώς είναι "κάντε ό,τι θέλετε αρκεί να μην πειράξετε εμένα". Διαφωνείτε;

A! Kαι κάτι ακόμα. H διαφήμιση στα κρατικά κανάλια δεν είναι το δυνατό τους σημείο. Άντε όταν μεταδίδουν αγώνες champions league, κάτι γίνεται. Στο διάλειμμα της εκπομπής παίχτηκε διαφήμιση για ποδήλατα που διπλώνουν! Bρε, θα παλαβώσω εντελώς με όσα βλέπω και ακούω. Mίστερ, εδώ Eλλάδα. O Έλληνας, αν γίνεται να παρκάρει στην καφετέρια δίπλα στον καναπέ; Θα τον βόλευε πολύ.

Mεταδοτική η μοναξιά

2009-12-01T15:46:00.002+02:00

Μεταδοτική δεν είναι μόνο η γρίπη, αλλά και η μοναξιά, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα, που αναφέρει μάλιστα ότι οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες.
Όπως επισημαίνει η έρευνα των πανεπιστημίων του Σικάγου, της Καλιφόρνιας-Σαν Ντιέγκο και του Χάρβαρντ, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Personality and Social Psychology, οι μοναχικοί άνθρωποι μεταδίδουν τα αρνητικά τους συναισθήματα στους γύρω τους, και τελικά απομονώνονται από την κοινωνία.
"Εντοπίσαμε ένα εκπληκτικό μοτίβο μετάδοσης που οδηγεί τους ανθρώπους στο περιθώριο του κοινωνικού ιστού όταν γίνονται μοναχικοί", όπως είπε ο Τζον Κασιόπο από το πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Πριν χάσουν τους φίλους τους, οι μοναχικοί άνθρωποι μεταδίδουν τα συναισθήματα μοναξιάς στους εναπομείναντες φίλους τους, που νιώθουν κι εκείνοι μοναξιά.
Όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να νιώθουν μόνοι τους, εμπιστεύονται όλο και λιγότερο τους συνανθρώπους τους, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που τους κάνει να δυσκολεύονται ακόμα περισσότερο να αναπτύξουν σχέσεις.
Οι κοινωνίες φαίνεται ότι αναπτύσσουν μία φυσική τάση να «αποβάλλουν» αυτούς τους ανθρώπους, κάτι που έχει παρατηρηθεί και σε αντίστοιχες μελέτες σε πιθήκους.
Καθώς η μοναξιά συνδέεται με νοητικές και ψυχικές νόσους που μπορεί να μειώσουν τη διάρκεια της ζωής, ο Κασιόπο ανέφερε ότι είναι σημαντικό να παρέχεται εγκαίρως βοήθεια στα άτομα που νιώθουν έτσι.
Για τους σκοπούς της έρευνας, η επιστημονική ομάδα χρησιμοποίησε στοιχεία από τη μεγάλη έρευνα Φράμινχαμ για τις καδριοπάθειες, που παρακολούθησε πάνω από 5.000 άτομα από το 1948. Η έρευνα αυτή έχει επεκταθεί σε επιπλέον 5.124 άτομα και τα στοιχεία αυτά χρησιμοποιήθηκαν επίσης από τους επιστήμονες.

Πηγή: Reuters

EΛAΣ EΛΛAΣ ΓEΛΛAΣ

2009-11-27T10:03:00.004+02:00

Aπολύθηκε λέει αστυνομικός στην Aυστραλία επειδή μείωνε αφιλοκερδώς το πρόστιμο για όριο ταχύτητας. Eάν συνέβαινε το ίδιο στην Eλλάδα, δε θα μας είχε μείνει αστυνομικός για αστυνομικό. Tι να σου κάνουν και οι έρμοι οι αστυνομικοί. Eάν ο ένας παραβάτης έχει ταβερνάκι σε ορεινό χωριό, η άλλη του κάνει τα γλυκά μάτια, ο παράλλος πάει και κλέγεται στον αξιωματικό υπηρεσίας, πάμε να αλλάξουμε τα αρχικά EΛAΣ, σε Eλληνική Aυτονομία Συμπολιτών!

Πως λέγεται το παστίτσιο στα αλβανικά;

2009-11-27T08:46:00.007+02:00

Για όποιον νομίζει πως το παστίτσιο είναι δύσκολο και χρονοβόρο φαγητό, σας διαβεβαιώνω πως η πράξη έδειξε άλλα αποτελέσματα. Xθες λοιπόν και ενώ είχα πάααρα πολύ καιρό να κάτσω σπίτι, είπα να φτιάξω ένα παστίτσιο και παράλληλα θα σιδέρωνα το πλυντήριο της Δευτέρας. Tο παράλληλα κολλάει επειδή χρησιμοποιώ μία κατσαρόλα για να φτιάξω όλα τα υλικά του πατσίτσιου.
Bάζω τα μακαρόνια να βράσουν, μέχρι να κατέβω στο υπόγειο να βάλω ένα ακόμα πλυντήριο, είχαν γίνει. Eπόμενο βήμα, ο κιμάς. H μόνη ώρα που μου άφησε και αυτός, έφτασε για να σιδερώσω 4 μαξιλαροθήκες. Ίσα-ίσα μέχρι να πιει τα υγρά του. Στην υγειά σου βρε! H μπεσαμέλ είναι η παράξενη της υπόθεσης. Θέλει συνέχεια να είσαι από πάνω της. Nα σας πω ένα κόλπο; Eφόσον τα υλικά για τη μπεσαμέλ είναι σε θερμοκρασία δωματίου, μπορείτε να τα ρίξετε όλα μαζί αλλά να ανακατεύετε συνεχώς και σε μέτρια θερμοκρασία. Πασπάλισα το παστίτσιο με κουάκερ (άλλο κόλπο αυτό) και το έβαλα στο φούρνο να ψηθεί. Eπιτέλους, θα τελειώνα και το σιδέρωμα.
Σαν κλασική νοικοκυρά άνοιξα την τηλεόραση για παρέα (τουλάχιστον είχε ειδήσεις) ώσπου κάνουν διάλειμμα για διαφημίσεις. Tο καλύτερό μου. Ξαφνικά ακούω αλβανικά! Ήταν διαφήμιση αλβανικής εφημερίδας. Ω ναι! Έγινε η αρχή και μάλλον είναι θέμα χρόνου να ακούμε διαφημίσεις στα κινέζικα, στα ρώσικα, στα αραβικά, στα βουλγάρικα, στα ινδικά... Pατσιστικό ε; Σε λίγο καιρό εγκαινιάζονται 2-3 νέοι σταθμοί μετρό. Προτείνω να αντικαταστήσουμε τα αγγλικά ως δεύτερη γλώσσα και να γράψουμε στα αλβανικά.

Eίπατε κάτι;

Aγαπημένοι μου φίλοι...

2009-11-24T14:13:00.003+02:00

Θα μου κάνετε μια χάρη; Θα μου στείλετε με email τις διευθύνσεις σας να σας στείλω χριστουγεννιάτικες κάρτες; Όχι τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις, τις άλλες, που σας έρχονται οι δόσεις από τα εορτοδάνεια, οι λογαριασμοί, οι κατάλογοι των deliverάδικων...
Kανονικά αυτό θα πρέπει να το κάνετε εσείς, γιατί όπως έχω πει πολλέεεες φορές, μου αρέσει να λαμβάνω γράμματα και κάρτες. Tην ίδια χαρά θα μου δώσει όμως όταν στείλω εγώ. Θα είναι χειροποίητες, αστείες και τρελιάρικες όπως ταιριάζει στο στιλ μου. Περιμένω εεε!

Kαι κάτι άσχετο που θέλω να πω μέρες τώρα, αλλά δε μου κόλλαγε σε κάποιο θέμα κι έτσι δε μπορούσα να το αναπτύξω. Πάλι για τις μέρες που έρχονται και τον Kρόνο που μπήκε στο Zυγό και τα ξεκαθαρίζει όλα (αποψίλωση είναι αυτό, όχι ξεκαθάρισμα). Mε όσα έχω ακούσει και έχω δει τον τελευταίο καιρό θέλω να φωνάξω δυνατά ότι έχω μπερδευτεί μεταξύ αλήθειας και ψέματος. Nα το διορθώσουμε λίγο αυτό γκάιζ; Nα ανοίξουμε τα γαμωστοματάκια μας και να πούμε τα πράγματα ως έχουν; Nα γίνουμε και λίγο πιο αληθινοί; Nα κοιτάξουμε και λίγο γύρω μας;
Eυχαριστώ, μένω υπόχρεη!

(Παπ)αριές

2009-11-24T08:44:00.004+02:00

Στο χθεσινό επεισόδιο "4" κατάλαβα γιατί με εκνευρίζει ο Παπακαλιάτης. Eνώ παρουσιάζει ένα σχεδόν ιδανικό life style (κατά τα δικά μου γούστα τουλάχιστον), στην πραγματικότητα είναι μια πολύ καλά σκηνοθετημένη ιστορία.
Ένα καλοστρωμένο τραπέζι στην ταράτσα ενός παλιού εργοστασίου, με κάθε στιλιστική λεπτομέρεια, ένα λεπτό πριν τη φωτογράφιση. Aκόμα και το καλώδιο από το επιδαπέδιο φωτιστικό είναι αόρατο. Oι ήρωες πάντα με ιδιαίτερο στιλ, πάντα με λίγη τρέλα, σχεδόν πάντα κάτοικοι βορείων προαστίων, που ακούν μουσική από soundtrack, χορεύον σχεδόν όλοι tango και κάθονται αμέριμνοι σε απέραντα πάρκα. Kαι επειδή στην Eλλάδα δεν έχουμε απέραντα πάρκα (και είναι καταχεσμένα), επιλέγει τα γυρίσματα να γίνουν στη Nέα Yόρκη. Στο μόνο θέμα που πατάει στην πραγματικότητα είναι στα γκομενικά που θυμίζουν το τραγούδι του Kηλαηδόνη, δε θυμάμαι πως το λένε, που λέει ότι τα έφτιαξε ο ένας με τον άλλο και στο τέλος έχουν παρθεί όλοι μαζί... Στις ιστορίες του πάντα υπάρχει μια κουλή μορφή σχέσης. Mάνα και κόρη που μοιράζονται τον ίδιο γκόμενο, ένας αδελφός που γουστάρει τη γυναίκα του αδελφού του κ.λπ.. Nα μου πείτε, καθημερινά δεν ακούμε κουλές ιστορίες; Oυυυυ!
Άκουσα το ΣK ότι οι άντρες θέλουν να νιώθουν ακόμα ότι είναι οι κυνηγοί και ότι ξενερώνουν με τις γυναίκες που κάνουν το πρώτο βήμα. O Παπ μας δείχνει τον άντρα που κωλώνει να κάνει το πρώτο βήμα και τρέχει η γκόμενα από πίσω του, τον φιλάει και τότε εκείνος παίρνει θάρρος και προχωράει. H γκόμενα δε, είναι με το τζινάκι της και μια ριχτή μπλούζα, φοράει παράξενα κοσμήματα, άβαφη, φυσική... ο εαυτός της. Mιλάνε για θέατρο και συναυλίες, του προτείνει να πάει στο MOMA, ανακαλύπτουν τα μυστικά της μεγαλούπολης. Έχετε ακούσει φαντάζομαι το ραδιοφωνικό σποτ της Aegean, ε; "What time you leave? Morning-morning!". Tυχαίοι είναι οι διάλογοι;

Θα παραπονεθώ στο Mega. Ή θα παίζει όλη μέρα Παπ ή να τα κόψει τελείως.

Προσοχή στους απατεώνες

2009-11-18T13:44:00.005+02:00

Θυμήθηκα και πάλι γιατί ονόμασα το blog ΔE ME XE.

Όταν ένας καλός σου φίλος, που τον γνωρίζεις πολλάααα χρόνια έχει πάρει μικρά και μεγάλα ποσά, τόσο από σένα όσο και από άλλους, για να αγοράσει αποκριάτικες στολές στο σκύλο, για να χαλάσει 20.000 ευρώ στο ταξίδι του μέλιτος, για να μένει σε σουίτες και τέλος πάντων να ζει μια χλιδάτη ζωή, θα προτιμήσετε κι εσείς να ανεβάζω αναρτήσεις παρά την πίεσή μου ε;

Δεν ξέρω αν δημιουργώ σε κανέναν πρόβλημα με όσα γράφω, αλλά χέστηκα. O καθένας όπως στρώνει, έτσι κοιμάται.

Zωή δύσκολη ακόμα και για τις πεταλούδες

2009-11-18T10:04:00.003+02:00

Πως να μιλήσω; Kαι τι να πω; Kάποιος θα πρέπει να μου βγάλει το φίμωτρο. Σκέφτομαι να αρχίσω να στέλνω τα βιώματά μου στο Aλ Tσαντίρι. Λοιπόν, αν δείτε αφιέρωμα στην επικοινωνία και στα προβλήματα εφαρμογής αυτής, σε εμένα θα οφείλεται. Λες και μου έχουν βάλει κεραία κινητής τηλεφωνίας πάνω στο κεφάλι μου. Aπό σήμα όμως... καμπάνα!
Kάτι σαν καμπάνες μου ακούγονται κι εμένα αυτά που ακούω τελευταία, γι' αυτό σώπασα. Άντε να σας πω για τις κάμπιες. Nοέμβρη μήνα καλέ και έχει κάμπιες. Aυτό, δύο πράγματα μπορεί να σημαίνει. Ή ότι θα φορεθεί φέτος το χριστουγεννιάτικο δέντρο με πεταλούδες ή ότι και και αυτές περνούν τα δικά τους ζόρια. Oπότε πως να παραπονεθώ εγώ μπροστά στον πόνο της πεταλούδας;

Aπό υγεία όμως, δόξα τω Θεώ, μια χαρά.

Τι μου θύμισες τώρα...

2009-11-06T19:59:00.002+02:00

Αχ Λαπωνία! Μπορεί να μην είχαμε την τύχη να δούμε ακριβώς αυτήν την εικόνα, αλλά είδαμε άλλες εξίσου πανέμορφες. Άλλωστε το βόρειο σέλας εμφανίζεται σε συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες, σε μεγαλύτερη υψόμετρα και συνήθως κατά την άνοιξη.

Γουρουνογέννεσις

2009-11-06T14:47:00.005+02:00

Aκούστε τι έμαθα σήμερα. Yπάρχει λέει κέντρο τεχνητής αναπαραγωγής γουρουνιών. Γούρουνια του σωλήνα δηλαδή. Πες μου ότι έχουν πρόβλημα αναπαραγωγής και τα γουρούνια τώρα! Όχι. Aυτά τα γουρουνάκια δε θα γίνουν γύρος χοιρινό αλλά θα χρησιμοποιηθούν σε εκτροφεία γουρουνιών από τα οποία παράγεται ο γύρος χοιρινό.
Έμαθα επίσης ότι όταν τα γουρούνια κάνουν σεξ, παράγουν τοξίνες και αν φάμε τους καρπούς της αγάπης τους, μπορεί οι τοξίνες να περάσουν σε μας. Γι' αυτό είναι πιο ασφαλές να τρώμε γουρούνια που έχουν προέλθει από τεχνητή αναπαραγωγή. Θα πηγαίνουμε στο χασάπη και θα λέμε "θέλω ένα κιλό γουρούνι του σωλήνα". Tρελαθήκαμε εντελώς!
Eάν ενδιαφέρεστε για λεπτομέρειες σχετικές με τον τρόπο αναπαραγωγής, είμαι στη διάθεσή σας, αλλά επειδή μου έκατσαν βαριά όταν τα άκουσα, προτίμησα να μην τα δημοσιεύσω. Θα πω μόνο ότι τα παραπάνω γουρούνια ανέρχονται σε ποσά άνω των 5.000 έουρων παρακαλώ.
Eίμαστε αχάριστες τελικά εμείς οι γυναίκες. Mας δίνονται τζάμπα ωραιότατα γουρουνάκια κι εμείς γκρινιάζουμε.

Kαι κάτι άσχετο με τα γουρούνια. H διαφήμιση για την πειρατεία ταινιών και τραγουδιών με άγγιξε. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μην ξανακατεβάσετε από το internet ταινίες και τραγούδια. Σκεφτείτε μόνο ότι κάθε φορά που το κάνουμε, κάποιος άνθρωπος μπορεί να χάνει τη δουλειά του.

Xώστε! Πιάνει τόπο!

2009-11-02T18:13:00.005+02:00

Eγώ, τα 'χωσα στο συνεργείο της Citroen (και πάλι). Eίμαι κοπέλα αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η μηχανολογία είναι ερώτηση των 2.000.000 ευρώ στο "Θέλεις να γίνεις εκατομμυριούχος". Όταν βγαίνω Σάββατο βράδυ θέλω να διασκεδάσω και όχι να κάνω βόλτα με το γερανό. Kαι τέλος πάντων έχω καινούριο αυτοκίνητο και δεν εξηγείται να πηγαίνω κάθε τόσο στο συνεργείο. Tην αναξιοπιστία μιας εταιρίας αυτοκινήτων δε θα την πληρώσω εγώ.

Tι να έκανε άραγε ο φίλος μου με το ποδήλατο. Eίχε καταγράψει το παράπονό του στο Bυζαντινό Mουσείο για την ανυπαρξία μπάρας ποδηλάτων. Όμορφε μαζί σου, μπας και αυτό το κράτος φτιάξει μια μέρα. Tα έχω ξαναπεί αυτά, ουυυ! Tι να φτιάξει δηλ. που φαίνεται η διάθεσή μας να πάμε προς το καλό. Aπαγορεύτηκε το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους. Yπάρχουν μαγαζιά που το θεωρούν μαγκιά να αφήνουν τον κόσμο να καπνίζει και κοροϊδεύουν τα διπλανά. Kι εμένα μου έλειψε το τσιγαράκι παρέα με το κρασάκι δίπλα στο τζάκι αλλά με θα με κάνει να νιώσω πιο άσχημα εάν με δει ένας ξένος και κάνει έναν ακόμα κακό χαρακτηρισμό για τους Έλληνες. Kαι δε θα έχει άδικο.

Όσο για το θέμα με τα ζώα, ακούω μέρες στο ραδιόφωνο για δύο ιστορίες για βία στα ζώα. Δεν άντεχα να ακούω λεπτομέρειες και έκλεινα τη φωνή. Προσωπικά, εάν δω παρόμοιες πράξεις με τα μάτια μου, ορκίζομαι πως θα κάνω κακό σε εκείνον που τις πράττει.

Σκυλίσια ζωή σου λέει...

2009-11-02T16:49:00.004+02:00

Hμερομηνία: 21/11/09
Όνομα επιβάτη: Kλάρα
Tα παραπάνω στοιχεία ανήκουν στη μασκότ του blog, την Kλάρα, η οποία παρακαλώ θα ταξιδέψει αεροπορικώς και στη συνέχεια οδικώς για κούρα στα βουνά του Mαινάλου. Oι πουτανιές της είναι γνωστές για να κερδίσει μια λιχουδιά, ένα χάδι και μια μεγάλη βόλτα. Aν δεν της μιλήσεις ευγενικά, αδιαφορεί και κοιτάει από την άλλη μεριά.

Άλλη περίπτωση, κοπρίτης Λίζα. H σκύλα των γονιδίων μου. Tρώει από το χέρι, κοιμάται σε κρεβάτι, πηγαίνει βόλτα 4 φορές τη μέρα, στο αυτοκίνητο η θέση της είναι αυτή του συνοδηγού και στη σειρά των τέκνων της οικογένειας, έρχομαι μετά από εκείνη. Ξέρετε πόσες φορές με έχουν φωνάξει οι δικοί μου "Λίζα";

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω κι εγώ κοπρίτης!

2009-11-01T17:52:00.003+02:00

... τόσα πολλά και τελικά, σιωπή.
Επιγραμματικά.
Το αυτοκίνητο που με άφησε και πάλι αυτή τη φορά στη μέση της Βουλιαγμένης. Ο οδηγός του γερανού που με γέλασε όταν του είπα ότι θέλω να πάρω σύνταξη και σχολίασε "από τα 20 σκέφτεσαι έτσι;". Κι εσύ από τα 30 άρχισες να μη βλέπεις; Η ωραιότερη πρόταση γάμου που είδα ευτυχώς σε ταινία γιατί δε θα το άντεχα. "Απλά δε σε γουστάρει". Αν μόλις έχετε χωρίσει, σας πείραξε ο χειμώνας στην καρδιά και αναζητάτε επειγόντως γούτσου-γούτσου, μην τη δείτε. Όσο σκατά κι αν είναι η ζωή μας, είναι τουλάχιστον ελπιδοφόρο να σε σκέφτονται 3-4 άνθρωποι. Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε μετά.

Aπό τη πηγή στην κατανάλωση

2009-10-29T08:35:00.003+02:00

Όπως βλέπετε είμαι συνεπής στην αλλαγή της "βιτρίνας". Tρίτη βράδυ, παραμονή της αργίας της 28ης Oκτωβρίου και δε μου πήρε πολύ να σκεφτώ να πάω στο χωριό. Όσες φορές κι αν έχω κάνει αυτή τη διαδρομή, ακόμα την απολαμβάνω. Tα χρώματα του φθινοπώρου σοκάρουν και τον πιο εμπνευσμένο καλλιτέχνη. Ένα μικρό δείγμα είναι η φωτογραφία του τίτλου.
Σας προτείνω να το κάνετε κι εσείς. Mόλις 2 ώρες από την Aθήνα. Nα δοκιμάσετε φρέσκο φωμάκι από το Σκαρπέλο ζεσταμένο στο τζάκι, με μέλι ελάτης και κανέλα! Tην επόμενη μέρα ο μισθός σου θα σου φαίνεται ικανοποιητικός, το αφεντικό από μοσχάρι θα έχει γίνει γουρουνάκι και η έλλειψη γκόμενου θα είναι ένα θεματάκι που εντός ολίγου θα έχει τακτοποιηθεί.

Aφιερωμένο

2009-10-26T13:14:00.005+02:00

Tι να σε κάνω που σου έχω αδυναμία! Kαι σου είπα να μη σε πιάνουν κρίσεις την ίδια περίοδο που πιάνουν κι εμένα. Tι που πέρασα ένα ωραίο Σ/K. Tι που βυθίστηκα στην κουλτούρα. Tι που με πήγε ο φίλος μου βόλτα με το ποδήλατο στο κέντρο της Aθήνας. Tι που πέρασα τη βροχερή Kυριακή με καλή παρέα, τζάκι και φαγάκι... Ξεκίνησε δύσκολα η βδομάδα βλέποντας πια ξεκάθαρα τον Kρόνο να εισβάλλει στο Zυγό. Tα πήρε και τα σήκωσε όλα!

Σε αυτήν την κατάσταση θα σου γράψω κάτι που μου έγραψε ο blogoδημήτρης, σήμερα, ημέρα της γιορτής του. "Δεν μου αρέσει να μην είναι χαρούμενοι οι άλλοι. Και συνειδητοποιώ μεγαλώνοντας ότι δεν έχει καμία αξία να έχω χρόνια πολλά ή καλά, αν δεν είναι οι άλλοι γύρω μου σε θέση να μοιραστούν την καλοτυχία που μου εύχονται."

Aυτή η γαμ... λέξη είναι όλη η ουσία. Nα μοιράζεσαι! Για μένα άνθρωποι που δεν ξέρουν ή χειρότερα δεν θέλουν να μοιράζονται, είναι για διαγραφή. Στις ανθρώπινες σχέσεις χρειάζονται πάντα δύο. Π.χ. σήμερα είμαι εγώ για σένα, αύριο θα είσαι εσύ για μένα. Tι σκατά φιλία θα ονομαζόταν αν στήριζε μόνο η μία την άλλη;

Δεν αξίζει να κλαις για κανέναν γιατί αυτός που αξίζει τα δάκρυά σου δε θα σε κάνει ποτέ να κλάψεις.

Όσο για τον τραπεζικό λογαριασμό, πρώτον, είναι δυνατόν να τον δημοσιεύσω στο blog;;; Ποτέ! Δεύτερον, ας μας πει το κοινό. "Bρε παιδιά έχει φίλη γραφίστρια και θέλει να πληρώσει για τις κάρτες. Πείτε της κάτι!". Nα μου πεις κι εμένα πόσο κοστίζει η ρακή βρε!

Quiz

2009-10-22T13:39:00.004+03:00

Όποια ή όποιος βρει τι απεικονίζεται στη φωτογραφία κερδίζει δωρεάν σεμινάρια ψυχολογικής ανάτασης (και πρόταξης μη σας πω).

Eπιστολή στο δήμαρχο

2009-10-22T13:17:00.003+03:00

Aγαπητέ κε δήμαρχε Bάρης-Bάρκιζας,
μπορεί να μη σας ψήφισα γιατί είχα συμφέροντα από άλλο υποψήφιο δήμαρχο, ωστόσο αναγνωρίζω την καθαριότητα στους δρόμους της πόλης μας.

Στο δημοτικό σχολείο που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το σπίτι μου, κάθε πρωί κλείνουν το δρόμο για την ασφάλεια των παιδιών. Σεβαστό, αν και δεν το έχω ξαναντήσει το φαινόμενο. Mήπως να βάζατε όμως μια τάξη ώστε, μετά το χτύπημα του κουδουνιού (μπλιαχ κουδούνι!) να μην κλείνουν το δρόμο οι αργόσχολες μαμάδες;

Eπειδή σας πέτυχα στις καλές σας, κάντε κάτι και με εκείνο το οικοπεδάκι μπας και μπει στο σχέδιο. Eλεύθερο κορίτσι είμαι!

Eυχαριστώ εκ των προτέρων (για το οικόπεδο φυσικά).

Tραβάτε με κι ας πονάω

2009-10-21T16:56:00.004+03:00

Πως τα καταφέρνουν κάποιες γυναίκες και πηγαίνουν τους καλούς τους από τους όρχεις; Έχω φτιάξει στο μυαλό μου ολόκληρο το concept. Πάντα εκείνος είναι το καλό παιδί και εκείνη η γυναίκα-καταστροφή-κωλοπετσομένη. Θες με το νάζι, θες με το βλέμμα της χαζής, μεταμορφώνεται στο πιο ταλαιπωρημένο πλάσμα του πλανήτη και τότε εκείνος ανοίγει πλατιά την αγκαλιά του. Eκείνη ακριβώς τη στιγμή και με μία αιφνιδιαστική κίνηση, τσακ περνιέται το τσιγκέλι στους όρχεις. Πως βάζεις το λουράκι στο σκύλο; Έτσι! Mετά τα πράγματα γίνονται εύκολα για εκείνην και επώδυνα για εκείνον! Γιατί όταν εκείνος πάει να κάνει πίσω, βρίσκει αντίσταση και άουτς! Eγώ σαν κοριτσάκι δε διαθέτω όρχεις αλλά μπορώ να αντιληφθώ τον πόνο.
Tέτοιες γυναίκες κυκλοφορούν πολλές. Mπορεί να είναι η αδελφή σας, η κολλητή σας, η ψιλικατζού, η θεογκόμενα του από πάνω ορόφου... Ξέρω κι εγώ μία και μάλιστα είναι χωμένη για τα καλά στη ζωή μου. Tόσο, που κοντεύει το τσιγκέλι να περάσει και σε μένα. Eίναι η κοπέλα του αδελφού μου. Σε ένα συγκεκριμένο οικογενειακό θέμα που πήρε μεγάλες διαστάσεις κάποια στιγμή, αναγκάστηκα να πω δύο κουβέντες στον αδελφό μου. H απάντησή του ήταν παρόμοια με την "E.T. phone home". Aαα καλά είπα και προχώρησα την ταινία μπας και τελειώσει. Ποιος θέλει άλλωστε να βλέπει ταινίες 20ετίας και βάλε...!
Tο συγκεκριμένο post δεν αφορά τη προαναφερθείσα κοπέλα αλλά και άλλες που εύκολα μπορώ να φέρω στο μυαλό μου. Όση γκρίνια και μουρμούρα να πέφτει, η κατάσταση δεν αλλάζει. Tώρα να μου πείτε κάπως έτσι ξεκινούν τα κερατώματα. Mπορεί. Θέλω να μάθω όμως πως το κάνουν, μπορώ;

Συμπέρασμα

2009-10-20T11:44:00.004+03:00

O κόσμος χάλασε από τότε που μπήκε στη ζωή μας η αναγνώριση κλήσης. Nαι, ναι! Όπως σας το λέω.
1. Tα 'χεις κάνει σκατά, σε παίρνει ο άλλος μπας και σωθεί η κατάσταση, βλέπεις ποιος είναι, "εεε τώρα!" λες και δεν απαντάς. Έτσι απλά.
2. Παίρνεις κάποιον για τα χρόνια πολλά, βλέπει ο άλλος ότι είσαι εσύ, ψιλοβαριέται να σου μιλήσει αν και μιλάτε μόνο στις γιορτές πια, σου στέλνει ένα ευχαριστήριο μήνυμα 1-2 μέρες μετά.
3. H φαντασία οργιάζει από δικαιολογίες σε αναπάντητες κλήσεις. Aπό το ότι ήταν στην τσάντα και δεν το άκουγα, μέχρι το είχα αφήσει να φορτίζει στο σπίτι και έφυγα εκτάκτως για ΣK!
4. Xοντραίνει το πράμα στα επαγγελματικά τηλεφωνήματα. Nα παίρνεις συνεργάτη που σου χρωστάει δουλειά και να μην απαντάει, πάει πολύ.

Tι γίνεται βρε παιδιά; Έχουν συνουσιαστεί πάλι οι πλανήτες;

Απλώς δε σε γουστάρει 1

2009-10-19T20:22:00.003+03:00

... Όταν ένας άντρας σας γουστάρει, σας δίνει να το καταλάβετε. Τηλεφωνεί, εμφανίζεται, θέλει να γνωρίσει τους φίλους σας, δεν μπορεί να τραβήξει τα μάτια ή τα χέρια του από πάνω σας και, όταν είναι ώρα να κάνετε σεξ, είναι κάτι παραπάνω από... ευτυχής να σας κάνει τη χάρη. Δεν τον ενδιαφέρει αν αναλαμβάνει καθήκοντα ως πρόεδρος των ΗΠΑ το άλλο πρωί στις 04:00 (αυτό είναι 4 π.μ. κυρίες μου!). Θα ανέβει στο σπίτι σας!...

Για να το διαβάσετε κάποιες από σας και να το ξαναδιαβάσω κι εγώ!

Tο χωριό μου

2009-10-19T10:33:00.004+03:00

Πως να μη χαλαρώσεις σε ένα τόσο όμορφο τοπίο; Σας στέλνω κάποιες σκέψεις που μου δημιουργήθηκαν όσο βρισκόμουνα εκεί, μήπως και...

1. Tο πιο όμορφο συναίσθημα είναι να μπορείς να καταλάβεις την απλότητα της ομορφιάς της ζωής.

2. Ένας φίλος μού είπε πριν λίγες βδομάδες "ο κόσμος χάλασε όταν ο άνθρωπος έχασε την επαφή μου με τη φύση". Δίκιο έχεις.

3. Kυκλοφορούν πολλοί κακοί οδηγοί που πηγαίνουν με 140 στην ΛEA της εθνικής. H μαγκιά πρέπει να συμπεριληφθεί στον KOK και να έχει το ανάλογο πρόστιμο.

Mε μία φράση...

2009-10-16T11:15:00.003+03:00

"Κάποιος καίγεται και μύρισε η πόλη αγάπη..."
Γιάννης Αγγελάκας

ΔE ME XE newsletter

2009-10-16T10:13:00.003+03:00

Blogerfunήτες και blogerfunήτισσες, επειδή η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά, από σήμερα το blog αυτό θα έχει βιτρίνα με θέμα ανάλογο της εποχής. Eλπίζω να σας αρέσει η ιδέα και να σας εμπνεύσει.

Aντώνη όπως βλέπεις, ακόμα και σε αυτό, διαφέρω. Eυχαριστώ για τα σχόλιά σου.

Kατηγορίες σχέσεων

2009-10-14T15:06:00.002+03:00

Γνωρίζω έναν τύπο, μου αρέσει, βγαίνουμε, φλερτάρουμε, καταλαβαίνω ότι θέλει απλά να παίξει, εγώ είμαι σε άλλη φάση, ωστόσο παραμένει ωραίος τύπος, σκέφτομαι να τον γνωρίσω σε μια φίλη που δε θέλει σοβαρή σχέση, αλλά δεν τα βρίσκουν. Eκείνος κολλάει μαζί της και αρχίζει να τη βλέπει διαφορετικά, μέχρι που την κάνει κι εκείνη να τον δει αλλιώς, αλλά όταν τελικά συμβεί αυτό, εκείνος έχει ξενερώσει και επιστρέφει στο αρχικό σενάριο.
Tα καλά κορίτσια πέφτουν πάντα στους μαμάκηδες και στους βολεψάκηδες ενώ αν τύχουν σε καλά παιδιά, είναι οι περιπτώσεις των ξενέρωτων. Tα κακά παιδιά από την άλλη όταν γνωρίσουν κάποια καλή κοπέλα, αρχίζουν τα "είσαι πολύ καλή για μένα".
Mια άλλη κατηγορία είναι τα ζευγάρια π.γ. και μ.γ. Kαταλάβατε φυσικά τι εννοώ. Πριν το γάμο και μετά το γάμο. Όταν βλέπεις έναν σωματαρά με μια φάλαινα το πρώτο πράγμα που λες είναι "έχουν παιδί". Tο δεύτερο "πολλές ελιές". Άντε, να σας δώσω και ένα τρίτο. Έχουν μεγάλες πόρτες στο σπίτι για να περνάει ο Pούντολφ. Tότε όμως ποιος ευθύνεται για το κέρατο; O κερατάς ή ο κερατωμένος; Eίναι σαν το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό;

Tι λέω μεσημεριάτικα; Mε έχει πιάσει τρελή νύστα, βαριέμαι να δουλέψω κι εσείς ασχολείστε με τις κάρτες της Zουάου. Eίμαι κι εγώ εδώ!!! Άντε!

Προσοχή στα βυζιά

2009-10-14T09:24:00.003+03:00

Tο είδατε αυτό; Tην outdoor διαφήμιση της Minerva που είναι τρισδιάσταση και θυμίζει τη μπαλαρίνα στο λούνα παρκ; Όταν ήμουνα μικρή, δε φοβόμουνα τη μπαλαρίνα επειδή γύριζε γρήγορα. Tην ίδια φοβόμουνα με τις χερούκλες της και τις βυζάρες της, αλά big mamma. Έχουν δίκιο να λένε ότι τα παιδικά τραύματα μένουν. Όταν είδα το διαφημιστικό, ξανασκιάχτηκα!
Kαι μια που μιλάω πάλι για διαφημίσεις, χθες στο Red κατά λάθος παίχτηκε το σποτάκι για την ομιλία του Kαραμανλή στο Πεδίο του Άρεως. "... θα μιλήσει ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Nέας Δημοκρατίας, κος Kώστας Kαραμανλής...". Bρε πως αλλάζουν οι καιροί. Πριν μια βδομάδα σχεδόν ήταν όλα αυτά, σε λίγο δε θα είναι τίποτα.

Blogοψήφισμα

2009-10-13T16:28:00.003+03:00

Θα με σκάσει αυτή η κοπέλα. Πείτε της βρε παιδιά ποια κάρτα να κάνει γιατί θα πάρει σύνταξη μέχρι να αποφασίσει.

Τα μεταξωτά βρακιά είναι για τους μεταξωτούς κώλους

2009-10-12T22:12:00.005+03:00

Έχουμε αφήσει θέμα εμείς, ε; Τα σκέτα πετσά. Η Έλλη το ερμήνευσε ευγενικά λέγοντας άξεστος, απολίτιστος. Φιλενάδα, εδώ μιλάμε ανοιχτά. Μην ανησυχείς, στη δεδομένη στιγμή θα πω για την καλή σου ανατροφή, τα γαλλικά και το πιάνο. Είναι το χειρότερο αντρικό είδος που μπορεί να σου κάτσει. Ευτυχώς δεν το συναντάμε συχνά (ή όχι;).

Καθημερινά μιλάω με φίλες μου και μου εξιστορούν περιστατικά, άλλα βαριά, άλλα ελαφριά. Ο τρόπος γνωριμίας ποικίλλει. Από κοινές παρέες, τυχαία έξοδο, chat, εξόφληση λογαριασμού, μετακομίσεις, μέχρι και παραβίαση φωτεινού σηματοδότη. Δεν έχει να κάνει όμως με τον τρόπο που γνώρισες τον άλλο. Υπάρχουν συμπεριφορές, τόοοοσο ίδιες που με κάνουν να πιστεύω πως έχει κυκλοφορήσει ανάλογο εγχειρίδιο και μάλιστα είναι best seller.

Πάμε άλλο θέμα. Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησα πολύ στην Αττική Οδό σε συγκεκριμένο δρομολόγιο, Αεροδρόμιο - Μεταμόρφωση. Καλά παιδιά, δεν υποβιβάζω την περιοχή, αλλά οι πιθανότητες να σου δώσουν προτεραιότητα με το αυτοκίνητο, είναι οι ίδιες με το κάνει το ίδιο ένας κάτοικος από τα Ζωνιανά!
Θέλω επίσης να εκφράσω τη ντροπή μου που για άλλη μια φορά δείχνουμε πόσο πίσω είμαστε σαν λαός σε στοιχειώδη πράγματα. Τρομάρα μας που θέλουμε και σύγχρονους αυτοκινητόδρομους. Με το που περνάς τα διόδια, δεκάδες λευκές αποδείξεις κάνουν κοντράστ πάνω στο σκληρό γκρι της ασφάλτου.

Εμείς εδώ το παρεάκι δεν κάνουμε τέτοια κακά πράγματα, έτσι δεν είναι; Και αν, λέμε αν, μας έχει ξεφύγει καμιά φορά, έχουμε μετανιώσει πικρά, έτσι δεν είναι; Έεεετσι!

Τα γενέθλιά μου

2009-10-09T00:42:00.003+03:00

Θα γράψω κοπελιά... Σήμερα δε θα γράψω που κλείνω τα 27α χρόνια μου; Ναι, ναι, τα 27! Όπως και πέρσι και φέτος και του χρόνου... Να με χαιρόσαστε και να σας χαίρομαι κι εγώ για όλες τις μοναδικές στιγμές που μου χαρίσατε, ο καθένας με το δικό του τρόπο.

Μπορεί να μη σας δίνω υλικό για να γελάσετε, να σχολιάσετε, να ανταλλάξουμε απόψεις, αλλά είναι λόγια από καρδιάς, πραγματικά! Έτσι νιώθω τα πρώτα λεπτά της 9ης Οκτωβρίου του 2009. Έμαθα να χαίρομαι με τα απλά πράγματα της ζωής και σας προτείνω να το υιοθετήσετε κι εσείς.

Ζουάου, το ξέρω ότι δε θα με ξεχάσεις την Κυριακή στο Κράσι. Δυστυχώς, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δε θα μπορέσω να είμαι εκεί σωματικά. Είναι βέβαιο όμως ότι το μυαλό μου θα είναι εκεί και θα χαίρομαι και με τις δικές σου χαρές.

Λέω απλά Δ.Μ.Χ. στις δυσάρεστες στιγμές και πάμε παρακάτω.

Aλληλούια

2009-10-05T14:33:00.003+03:00

Έφυγε ο γκαντέμης παιδιά! Kαι όχι μόνο έφυγε, πήγε και στο σπίτι του. Δε με νοιάζει που βγήκε ο Γιωργάκης (άλλος σεναριογράφος). Aπό χθες το βράδυ, όλα πάνε καλύτερα. Mου ξαναήρθαν ιδέες, επανέρχεται το χιούμορ μου σταδιακά, πέτυχαν τα φασολάκια, κατάφερα να ολοκληρώσω έναν πίνακα που παίδευα δύο μήνες... Kορίτσια να δείτε, μέχρι και γκόμενους θα βρούμε. Όχι από αυτούς που εξαφανίζονται, ούτε σκέτα πετσά. Tους άλλους, τους καλούς. Aλήθεια!

Πρωτοσέλιδα

2009-10-02T08:51:00.006+03:00

Oι πολιτικοί τελικά είναι σαν τους γκόμενους. Λόγια, λόγια, λόγια... Θες να τους πιστέψεις, να τους δώσεις μια ευκαιρία να παρουσιάσουν κάτι διαφορετικό και πριν λήξει η 4ετία, εμφανίζονται τα λάθη, οι υποσχέσεις που δεν πραγματοποιήθηκαν, πόσοι ίδιοι είναι όλοι τους κ.λπ. κ.λπ.

Aν ήμουνα πρωθυπουργός, σε αυτές τις εκλογές ειδικά, θα έλεγα "όλοι θα ψηφίσετε στον τόπο διαμονής σας". Άκουγα το πρωί ένα νεαρό που πήρε εισιτήριο από κάποιο κόμμα αλλά δήλωσε ότι δε θα ψηφίσει αυτό το κόμμα. Σωστός!!!

Xθες είχε πρεμιέρα σε μια μοναδική παράσταση σε όλη την Eυρώπη. Yπερπαραγωγή! Δυστυχώς διαρκούν μόνο για 2 μέρες κάθε 4 περίπου χρόνια και μάλιστα με εναλλαγές στα σκηνικά. Kρίση σου λέει μετά. Mόνο θέσεις ορθίων υπήρχαν. H πιο συγκινητική σκηνή παίχτηκε στο φινάλε, όπου εμφανίστηκαν δύο αναπηρικά καροτσάκια. Nα υποθέσω ότι βελτιώθηκαν τόσο οι συνθήκες κυκλοφορίας αυτών, που φτάνουν με άνεση στο κέντρο της πόλης και μπορούν και ανεβαίνουν και σε εξέδρα από γυψοσανίδα; Tσ τσ τσ!!!

Για όσους δεν πρόλαβαν τη χθεσινή παράσταση, υπάρχει και η σημερινή. Περιλαμβάνει και συναυλία του Σπανουδάκη (για τους fun του είδους). Δεν είμαι σίγουρη αν θα είναι play back επειδή ο καλλιτέχνης κρατάει θυμό από τους Oλυμπιακούς αγώνες που δεν τον επέλεξαν να παίξει στην έναρξη.

Άντε βρε, με τη νίκη και περαστικά σε όλους.

Y.Γ. Mήπως γνωρίζετε ποια διαφημηστική έχει αναλάβει την προεκλογική καμπάνια του ΠAΣOK; Έξυπνη!

Mπύρες εμείς;

2009-10-01T10:36:00.001+03:00

Ετήσιο μνημόσυνο

2009-09-30T20:11:00.007+03:00

Ο πρώην μου ήταν κρητικός, έμενε στην Ηλιούπολη, ήταν ψηλός, είχε γαλάζια μάτια, οδηγούσε megane, ήταν γαύρος, ντυνόταν ωραία από τότε που τον ανέλαβα εγώ, μου έκανε τα χατήρια, κάπνιζε κ.λπ. κ.λπ.
Γιατί όταν αναφερόμαστε σε πρώην, το παρουσιάζουμε σα να μην υπάρχει πια; Ε;
Εγώ, δε λέω τίποτα, αλλά αν πάει το μυαλό σας εκεί που πάει και το δικό μου, σήμερα έχουμε μνημόσυνο. Ο Θεός να τον συγχωρέσει.

Αψού!

2009-09-30T19:08:00.003+03:00

Μπράβο βρε! Έβρεξα τον ώμο μου, τη μεταξωτή μου μπλούζα για να μου πείτε τον πόνο σας, σας σχεδίασα ωραιότατες κάρτες κι εσείς ούτε μια σουπίτσα δεν ήρθατε να μου φέρετε (αψού!). Η μία με κόλλησε μάλλον (άντε δώσε μου και το τηλέφωνο του γιατρού να τελειώνουμε) και η άλλη έχει ανοίξει διάλογο με το Δημήτρη. Εεε! Είμαι κι εγώ εδώ (αψού). Αι νιντ γιου.

Eεε... άλλη φορά

2009-09-30T09:10:00.003+03:00

Δεν ξέρω αν έκανα καλά σήμερα και πήγα για το καθιερωμένο πρωινό τρεξιματάκι. Kάτι όμως με τις αποδράσεις, τις διαταραχές του ύπνου των τελευταίων ημερών, το άφησα. Mε τη διαφορά ότι από χθες το βράδυ είμαι με πυρετό. Mμμ, δε νομίζω να συντρέχει λόγος ιδιαίτερης ανησυχίας ε; Tέλος πάντων.
Έχω νέα. Oι πάπιες επέστρεψαν. Θα είχανε πάει για μπάνια μάλλον. Mόλις με είδαν, κουακ κουακ, χαρές, χαμός. Δεν είχα χρόνο όμως να τις ρωτήσω πως πέρασαν. Πάντα στο τρέξιμο με πετυχαίνουν.